Zagórze Śląskie to wieś położona po zachodniej stronie Grodna, nad górnym biegiem Mydlanej Wody, pomiędzy Górami Sowimi i Wałbrzyskimi. Znajduje się tu jedno z najpopularniejszych i najpiękniejszych jezior zaporowych w Sudetach – jezioro Bystrzyckie, oraz górujący nad okolicą Zamek Grodno – perełka wśród średniowiecznych warowni.

Zagórze Śląskie

Miejscowość rozwinęła się prawdopodobnie z podgrodzia warowni w Grodnie około 1298 roku. W 1497 roku wspomniano o niej jako o jeszcze „pustej” wskutek prawdopodobnie zniszczeń husyckich. 1576 roku było tu 40 chłopów. W następnych wiekach, zwłaszcza w XVIII, odnotowano żywszy rozwój wsi, tak że w 1818 roku liczono już 386 mieszkańców, a w 1845 – 550. Duże znaczenie dla miejscowości posiadało zawsze istnienie zamku na Grodnie, który stał się dużą atrakcją w okresie rozwoju turystyki, a szczególnie po otwarciu 1 października 1904 roku linii kolejowej ze Świdnicy do Jedliny Zdroju. Kolejny Impulsem rozwoju stało się utworzenie Jeziora Bystrzyckiego, które zalało kilka sztolni położonych w dolinie Bystrzycy, być może pochodzących ze średniowiecza. W dole wsi zaczęły powstawać pensjonaty, a nad wodą ośrodki wypoczynkowe. W 1937 przyłączono do Zagórza Śląskiego sąsiedni Myślęcin. Po II wojnie światowej miejscowość ożywiła się pod koniec lat 50-tych, gdy zamek znów stał się popularnym celem turystycznym, a w następnej dekadzie przybyły nowe ośrodki nad jeziorem.

Jezioro Bystrzyckie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zamek Grodno

Nad zagórzem Śląskim wznoszą się okazałe ruiny zamku Grodno, jedne z największych i najciekawszych na Dolnym Śląsku. Jego dokładniejsze początki nie są znane, gdyż archiwum dóbr spłonęło w Dziećmorowicach w 1774 r. Uważa się, że warownie zbudował około 1278 roku książę świdnicki Bolko I w ramach tworzenia strategicznego psa obronnego przeciwko Czechom na skraju Przesieki Sudeckiej. Być może był to gród ziemno-drewniany z potężnym kamiennym stołbem, zastąpiony później murowanym zamkiem. Wymieniono go w 1315 roku pod nazwą Kinsberg. Przez lata często zmieniał właścicieli, wśród których byli m. in. Hochbergowie z Książa. W 1545 roku zmuszeni oni zostali przez cesarza do przekazania zamku Maciejowi Starszemu von Logau, sekretarza biskupa Wrocławskiego Jakuba von Salza, którzy otrzymywali żywe stosunki z Polską. Maciej starszy uporządkował zamek i rozpoczął jego renesansową rozbudowę. Dzieła kontynuował jego syn z pomocą finansową brata Kacpra, biskupa Wrocławskiego (1562-1574). Całość uzyskała wspaniały, książęcy niemal wygląd. W czasie wojny trzydziestoletniej został zniszczony przez Szwedów, a korowód właścicieli trwał nadal. W 1679 roku zamek przeżył oblężenie zbuntowanych chłopów w okolicy, których rozpędziła odsiecz ze Świdnicy. Zmiany w wymaganiach mieszkalnych spowodowały opuszczenie budowli przez mieszkańców w 1774 roku,  która odtąd, pozbawiona opieki, zaczęła popadać w zniszczenie. 1789 roku zawaliła się ściana południowa na dziedzińcu górnym (gotyckim), pociągając za sobą skrzydło mieszkalne. W 1824 właścicielem zamku stał się prof. J. G. Büsching, który zainicjował jego konserwację i odbudowę. W 1840 spadkobiercy Büschinga sprzedali zamek hrabiemu Fryderykowi von Burghard, zaś majątek w 1855 roku na była rodzina von Zedlitz-Neukirch, która zainteresowała się wykorzystaniem budowli na cele turystyczne. Prace postąpiły szybciej, zaś doprowadzenie kolei, a potem wybudowanie zapory, spowodowało zwiększony napływ zwiedzających. W 1945 roku zamek został całkowicie splądrowany i uległ znacznemu zniszczeniu. Konserwacja w latach 1958-59 pozwoliła uchronić resztę od zrujnowana oraz zorganizować nieduże Muzeum Regionalne w budynku bramy zamku górnego.  1964 położono położono nowe dachy, a po 1980 roku podjęto stopniową odbudowę skrzydeł zamku zawalonych w XIX wieku.

Dziś ten niezwykle ciekawy i malowniczy zamek, najlepiej prezentujący się znad górnego rejonu Jeziora Bystrzyckiego, stanowi klasyczny przykład murowanej warowni typu górskiego.

Zamek składa się z dwóch części: zamku górnego – starszego i zamku dolnego z zabudowaniami gospodarczymi i pięknym budynkiem bramnym. Na zamku głównym znajduje się wysoka wieża, budynki mieszkalne i mały dziedziniec ze średniowieczną cysterną na wodę. Na wieżę prowadzę ciasne, strome schody, ale warto jest wejść na taras wieży, z którego rozciągają się przepiękne panoramy na okoliczne góry i doliny.

Mroczne podziemia zamku skrywają salę tortur jako miejsce obrazujące smak „Świętej Inkwizycji”.

Zamek owiany jest licznymi legendami, m. in. o księżniczce śląskiej Małgorzacie, która nie tylko nie posłuchała ojca zmuszającego do niechcianego małżeństwa, ale i zrzuciła też kawalera w przepaść. Za karę ojciec miał przykuć dziewczynę do ściany w lochu, który następnie zamurował. Büsching wykorzystał ten wątek kupując za 5 talarów szkielet jakiegoś listonosza. Umieścił go w legendarnym lochu, otworzył też restaurację i zaczął przeżyć wieści o rzekomo historycznych wydarzeniach, pokazując szczątki za opłatą.

Artykuł Jezioro Bystrzyckie i Zamek Grodno w Zagórzu Śląskim pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

W Polsce znajdują się 23 parki narodowe, których łączna powierzchnia wynosi 3167,48 km². To najpiękniejsze zakątki kraju objęte ochroną. Statusem parków narodowych, zgodnie z ustawą o ochronie przyrody, objęto obszary o powierzchni nie mniejszej niż 1000 ha, wyróżniające się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, społecznymi, kulturowymi i edukacyjnymi.

Jak zainteresować przedszkolaka i w ciekawy sposób opowiedzieć o polskiej przyrodzie? Z tym problemem doskonale poradził sobie Tomasz Samojlik – biolog, autor komiksów i książek dla dzieci. Jego nowa edukacyjna seria książeczek o Żubrze Pompiku i jego wyprawach po polskich parkach narodowych wydawnictwa Media Rodzina na pewno przypadnie do gustu najmłodszym podróżnikom.

Kolorowe książeczki w ciekawy i obrazowy sposób prezentują polskie parki narodowe, pomagając dzieciom poznać swoją ojczyznę. Dzieci odnajdą w nich wszystko, co w obcowaniu z dziką przyrodą najcenniejsze – piękne krajobrazy, dzikie zwierzęta. Ciekawe przygody połączone z mnóstwem zabawnych i interesujących faktów pomagają dzieciom lepiej zrozumieć otaczającą je przyrodę.

Dzieci uwielbiają fakty i ciekawostki, a książeczki dostarczają wielu przyjaznych dzieciom informacji. Dzieci dowiadują się z nich, że ptaki mogą budować gniazda nie tylko na drzewach, ale też na wodzie, że domek bobra to żeremie, oraz że łosie mają szerokie racice, dzięki którym nie zapadają się w błocie.

Do tej pory ukazały się trzy części, opisujące Narwiański, Biebrzański i Wigierski Park Narodowy. Docelowo seria będzie zawierała 23 książeczki.

„Żubr Pompik. Wyprawy” to nie jest atlas z mapami, lecz wciągające historyjki, które sprawiają, że jest to świetna lektura dla małych dzieci.

Wpis powstał we współpracy z wydawnictwem Media Rodzina.

Artykuł Poznaj polskie parki narodowe z Żubrem Pompikiem! pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Dziś jest wyjątkowy dzień. O godzinie 12.41 i 12.42 przyszły na świat śliczne i zdrowe bliźniaki – Wiktoria i Franek! To piękne i niezapomniane wydarzenie. Zaczynamy dziś nowy rozdział, który, choć niełatwy, niesie ze sobą mnóstwo pięknych emocji.

Trójka dzieci to nie lada wyzwanie wychowawcze i … podróżnicze. Jestem jednak przekonany, że przy pozytywnym nastawieniu i odpowiednim przygotowaniu podróżowanie z dziećmi może być wspaniałe i satysfakcjonujące. Narodziny nowych członków rodziny nie muszą oznaczać porzucenia marzeń o podróżach, lecz dzieci mogą stać się ich częścią.

4,5 roku temu przyszła na świat Hania. Przez ten piękny, pełen przygód czas przekonaliśmy się, że dziecko nie stoi na przeszkodzie realizacji pasji – można realizować je wraz z nim. W ciągu tego czasu zobaczyliśmy magiczne wodospady i fiordy w Norwegii, białe klify w Dover, bawiliśmy się w duńskim Legolandzie, we Włoszech zajadaliśmy się najlepszą pizzą na świecie, spacerowaliśmy po dnie Morza Wattowego, oraz zdążyliśmy zobaczyć Azure Window na Malcie zanim bezpowrotnie runęło do morza.

Hans Christian Andersen stwierdził kiedyś „Kto podróżuje, ten żyje dwa razy”. Trzymamy się tego i już myślimy o kolejnych podróżach, więc wpisów na blogu na pewno nie zabraknie.

Niebawem zaczniemy podróżować w większym gronie, dlatego zrobiłem małe podsumowanie wyjazdów, które udało się zrealizować naszej 4,5 letniej podróżniczce zanim rodzeństwo przyszło na świat.

Pierwsze spotkanie z morzem.

sierpień 2013

Pierwsza zagraniczna podróż…

Na początek Kraj Małej Syrenki – Dania!

lipiec 2014

I znów nad Bałtykiem… Międzywodzie

sierpień 2014

Kraj Krecika i Rozbójnika Rumcajsa… Czechy

maj 2015

Maj na Wyspach… Anglia!

maj 2015

Zachodnie Wybrzeże Bałtyku!

sierpień 2015

Ciao Italia!

październik 2015

Najjaśniejsza Republika San Marino

październik 2015

Poszukiwanie baśniowych trolli w krainie norweskich fiordów.

kwiecień – maj 2016

 – 

Po chłodnej północy czas na gorące południe – Malta!

lipiec 2016

Baśniowa ojczyzna braci Grimm!

Niemcy – Dolna Saksonia i Szwajcaria Saksońska

wrzesień 2016

Artykuł Podróże z dziećmi – nowe wyzwania pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Różnorodność kontrastujących ze sobą krajobrazów, doskonały klimat przez cały rok, niezliczone pamiątki siedmiu tysięcy lat fascynującej historii oraz tradycyjna gościnność. Malta, niewielka wyspa na Morzu Śródziemnym między Sycylią a wybrzeżem Afryki, posiada to wszystko. Wyłaniające się z błękitnych wód Morza Śródziemnego Malta, Gozo i Comino – wyspy tworzące archipelag Wysp Maltańskich, zapewniają cały wachlarz doświadczeń dla rodzin z dziećmi w każdym wieku.

Architektura Malty przypomina Afrykę Północną, a suchy krajobraz kraje Bliskiego Wschodu. Pomimo swojej egzotyki Malta jest krajem Europejskim ze wszystkimi związanymi z tym korzyściami – jest bezpieczna, czysta, każdy mówi po angielsku. Ponadto ludzie są niesamowicie ciepli i przyjaźni. Dzieci mają okazję doświadczyć innej kultury w bezpiecznym i łatwym do podróży kraju.

Gdzie spać na Malcie?

Booking.com

Transport publiczny na Malcie

Na Malcie znajduje się międzynarodowe lotnisko mające połączenie niemal z całą Europą. Lot z Polski trwa niespełna 3 godziny, więc jest to dogodny cel podróży z dziećmi. Przejazd z lotniska do centrum Valletty zajmuje około 30 minut.

To idealny kierunek dla osób, które poza plażowaniem chcą poznać odwiedzany kraj. Dzięki niewielkim rozmiarom wyspy i dobrze rozwiniętej komunikacji wszystko jest w zasięgu ręki. Bez problemu można połączyć zwiedzanie z wypoczynkiem, ponieważ większość zabytków i atrakcji turystycznych znajduje się nad morzem.

Dobrze jest zaopatrzyć się w rozkład jazdy i mapkę komunikacji na wyspie. Główny dworzec autobusowy znajduje się na okrągłym placu przed bramą miejską Valletty. Stąd rozchodzą się połączenia do prawie wszystkich miejscowości na wyspie. Wszystkie połączenia biegną do Valletty. Praktycznie nie ma bezpośrednich kursów między innymi miastami. 7 dniowa karta pozwalająca na poruszanie się bez limitu po Malcie i Gozo kosztuje 21 €. Dzieci do 4 roku życia mogą podróżować za darmo.

Klimat na Malcie

Klimat na Malcie jest typowy dla Morza Śródziemnego. Wyspy są bardzo słoneczne. Od średnio pięciu godzin słonecznych w środku zimy do około 12 godzin, w okresie letnim. Roczna suma opadów jest bardzo niska – średnio 568mm rocznie, a długość pory suchej w lecie jest dłuższa niż w sąsiednich Włoszech.

Plaże na Malcie

Choć linia brzegowa jest skalista to na amatorów morskich kąpieli czeka kilka piaszczystych plaż. Największymi z nich są Mellieha Bay (Ghadira Bay) w miejscowości Mellieha po zachodniej stronie Malty, oraz Ramla Bay na wyspie Gozo. Ich płytkie wody są idealne dla dzieci. Przyjemną plażą, lecz z nieco grubszym piaskiem, jest St. George’s Bay położona w rozrywkowej dzielnicy w St Julians – Paceville.

Malta jest zamieszkana od około 5200 r. p.n.e. Odkryte ślady prehistorycznych cywilizacji świadczą o tym, że starożytne ludy zamieszkiwały wyspę długo przed przybyciem Fenicjan, którzy nazwali główną wyspę „Malát”, czyli „bezpieczną przystanią”. O wcześnie rozwiniętej kulturze mieszkańców świadczą wielkie świątynie megalityczne, które zostały wzniesione ok. 3600 lat p.n.e.

Strategiczne położenie wyspy pomiędzy Europą i Afryką Północną wzbudzało zainteresowanie wielu ludów. Swoje piętno odcisnęli m. in. Fenicjanie, Rzymianie, Arabowie, Normanowie, Kartagińczycy, Kastylijczycy, Francuzi i Brytyjczycy od których Malta uzyskała niepodległość w 1964 roku.
Choć historia Malty jest naznaczona wielowiekowym obcym panowaniem wyspiarze nie zatracili swojego indywidualnego charakteru. Malta przystąpiła do ​​Unii Europejskiej 1 maja 2004 roku, a do strefy euro w 2008 roku.

Maltańczycy to przyjazny, wielojęzyczny naród. Językami urzędowymi są maltański i angielski, który jest dziedzictwem prawie 200-letnich brytyjskich rządów. W 1942 roku król Jerzy VI przyznał Malcie Krzyż Jerzego – najwyższe brytyjskie odznaczenie w uznaniu za odwagę i poświęcenie maltańczyków w obronie wyspy podczas II wojny światowej. Od tamtej pory symbol ten zdobi flagę i godło Malty.

Maltańczyków cechuje głęboka religijność. Dominuje chrześcijaństwo, a dokładniej katolicyzm. Religijne święta zajmują wiele dni w maltańskim kalendarzu. Architektura kościołów jest podobna jak na kontynencie – można zobaczyć wpływy romańskie, gotyckie i brytyjskie. Cechą charakterystyczną wszystkich kościołów jest złoty kolor, pochodzący od skał z których zostały wykonane.

Miejsca, które warto odwiedzić na Malcie z dziećmi

1. Stolica Malty – Valletta przyciąga turystów dostojną konkatedrą Św. Pawła, potężną twierdzą, oraz zabytkową architekturą kamienic (więcej zdjęć i informacji we wpisie Valletta)

2. Piękna rybacka osada Marsaxlokk urzeka klimatycznymi uliczkami i niezapomnianymi, nadmorskimi krajobrazami z charakterystycznymi kolorowymi łodziami Luzzu. Marsaxlokk najlepiej odwiedzić w niedzielę, kiedy odbywa się tu tradycyjny targ rybny. Obok przystani znajduje się niewielka, ale bardzo przyjemna piaszczysta plaża (więcej zdjęć i informacji we wpisie Marsaxlokk)

3. Zatoka Anchor Bay z intensywnie turkusową wodą oraz Popeye Village – wioska zbudowana w 1980 roku jako plan do filmu muzycznego „Popeye” z Robinem Williamsem w tytułowej roli, gdzie poczuć się można jak w bajce Disney’a. Na dzieci czeka tu cała masa atrakcji, takich jak udział w kręceniu filmu, malowanie twarzy, taniec z Popeyem i Oliwią, a także basen ze zjeżdżalniami. (więcej zdjęć i informacji we wpisie Filmowa Malta – Popeye Village)

4. Mellieha Bay (Ghadira Bay) w miejscowości Mellieha to najdłuższa piaszczysta plaża na Malcie. Jej płytkie wody są idealne dla dzieci. Plażowanie w tym miejscu można połączyć z wizytą w Popeye Village, ponieważ miejsca te dzieli zaledwie kilka kilometrów, a autobus nr 101 kursujący do Popeye Village zatrzymuje się bezpośrednio przy plaży.  

5. W okresie letnim niemal w każdy weekend w którejś miejscowości obchodzi się huczny festyn na cześć lokalnego patrona – to świetny sposób, aby poznać inną stronę życia mieszkańców.

6. Azure Window (Lazurowe okno) to charakterystyczny łuk skalny nad morzem w pobliżu miejscowości Dwejra. Nieustanny napór fal i silny wiatr wyżłobił w skałach ogromne okno. Kąpiel wśród skał w krystalicznie czystej, lazurowej wodzie to wspaniałe doznanie. Dobrze jest zaopatrzyć dzieci w buty do pływania ponieważ na dnie jest sporo jeżowców! (więcej zdjęć i informacji wewpisie Azure Window i Fungus Rock)

7. Wysepka Comino i jedna z najbardziej malowniczych zatok w rejonie Morza Śródziemnego – Blue Lagoon to idealne miejsce do spędzenia letniego dnia. Dzieci mogą cieszyć się wodą bez obawy o wysokie fale czy głęboką wodę. (więcej zdjęć i informacji we wpisie Blue Lagoon)

8. Na południowym wybrzeżu Malty znajduje się wiele jaskiń morskich. Największą i najbardziej imponującą jest Blue Grotto, gdzie woda ma absolutnie wyjątkowy kolor. Do jej wnętrza można dostać się łodzią z pobliskiej, malowniczo położonej wśród skał przystani. Bilet kosztuje 8 € a rejs trwa około 25 minut. Podczas rejsu wpływa się nie tylko do Blue Grotto ale również do innych jaskiń, których ściany mienią się różnymi kolorami. Obowiązkowy punkt dla każdego małego odkrywcy!

Artykuł Malta z dzieckiem pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.