Głęboko w sercu Turcji znajduje się Kapadocja – jedno z najbardziej niezwykłych miejsc na świecie. Magiczna kraina, wypełniona niezwykłymi formami skalnymi, tworzącymi księżycowy krajobraz. Matka natura zaprezentowała tu prawdziwy talent rzeźbiarski. Ponad pustynnym krajobrazem wznoszą się bajkowe kominy, a ze szczytów zabytkowych fortec, wydrążonych w gigantycznych skałach, rozciąga się jedyny w swoim rodzaju wulkaniczny krajobraz. Jaskinie opowiadają historię starożytnych cywilizacji, a wykute w skałach nowoczesne restauracje i hotele dają schronienie przed ciepłem pustynnego słońca. Każdego dnia o wschodzie słońca setki balonów unoszą się nad równiną dodając jej wyjątkowej magii. To właśnie jest Kapadocja!

Kapadocja to historyczna nazwa krainy leżącej pomiędzy czterema miastami: Aksaray, Niğde, Nevşehir i Kayseri w Turcji, znanej przede wszystkim z unikalnych formacji skalnych – tzw. bajkowych kominów.

Dzięki harmonijnej współpracy natury i człowieka w Kapadocji zobaczyć można domy i kościoły wykute w tufowych skałach, a także potężne podziemne miasta drążone w skale wulkanicznej, będące jedynymi w swoim rodzaju i unikalnymi na skalę światową.

Kapadocja – atrakcje turystyczne

Erciyes Dağı

Erciyes Dağı – wygasły wulkan w Turcji, położony około 25 km na południe od miasta Kayseri. Jest najwyższą górą w środkowej Anatolii – jego wysokość wynosi 3916 m n.p.m.

Bajkowe kominy Kapadocji

Bajkowe kominy, które nadają Kapadocji jej niezwykły charakter ukształtowały się w wyniku trwających miliony lat procesom geologicznym. Ich historia zaczyna się w momencie pierwszych erupcji wulkanu. Bajkowe kominy powstały w czwartorzędzie wyniku działania erozji i deszczu. Ich wysokość sięga nawet 40 m. W wyniku silnych erupcji wulkanów lawa, popioły i tuf wulkaniczny powoli pokrywały osuwiska skalne i ukształtowane wcześniej wzgórza i doliny tworząc rozległą równinę, którą oglądamy dzisiaj.

Swój obecny kształt Kapadocja zawdzięcza procesom erozyjnym powodowanym przez wiatr, deszcze i wodę. Zmiany temperatury doprowadziły do pękania skał i powstawania szczelin, które następnie wypełniały się wodą deszczową. Zimą woda w skałach zamarzła zwiększając swoją objętość, w wyniku czego skały pękały i oddzielały się. Nieustające procesy erozyjne powodują, że tuf wulkaniczny tuż pod bazaltowym kapeluszem staje się coraz cieńszy, aż w końcu nie jest w stanie utrzymać dużego bloku skalnego i bazalt spada. Pozbawiony kapelusza komin podlega dalszej erozji. To zjawisko trwa nieprzerwanie od milionów lat, dzięki czemu stare kominy są zastępowane przez nowe.

Mieszkańcy Kapadocji drążyli swe siedziby w skałach, używając do tego bardzo prostych narzędzi. Mieszkania takie, w razie potrzeby, z łatwością można było powiększyć o dodatkowe pomieszczenia. W trakcie licznych wojen przetaczających się przez Kapadocję ludzie zamieszkujący te tereny chronili się w wielopoziomowych, podziemnych miastach. Na powierzchnię wychodzili tylko po to, by uprawiać pola. Co ciekawe, wiele ze skalnych mieszkań było zamieszkanych jeszcze na początku XX wieku.

Dolina Dervent

Dolina Dervent, nazywana „różową doliną” nigdy nie była zamieszkała, dlatego wszystkie formacje skalne w jej obrębie są wyłącznie dziełem natury.

Uçhisar

Na drodze Nevsehir – Göreme znajduje się Uçhisar z imponującą fortecą będącą niewątpliwie największym cudem natury w Kapadocji. Forteca to rzeczywistości dwie gigantyczne skały otoczone przez mniejsze wzgórza, które wyglądają jak wieże obserwacyjne. Niezwykłe formacje geologiczne przez długie lata służyły mieszkańcom jako schrony przed niszczycielskimi najazdami wroga. W masywie skalnym Uçhisar odnaleziono ślady osadnictwa z czasów bizantyjskich i osmańskich. Jeszcze do niedawna forteca była zamieszkała, jednak ludność musiała opuścić jej teren ze względu na postępujące procesy erozyjne.

Park Narodowy Göreme

Ważnym punktem wizyty w Kapadocji jest Park Narodowy Göreme wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Göreme z języka perskiego oznaczało Nie do zdobycia. Rzeczywiście w tym miejscu ukrywali się chrześcijanie. W latach 310 – 320 cesarz Konstantyn pozwolił w Kapadocji, na tym terenie osiedlać się chrześcijanom. W spektakularnie wyrzeźbionych przez erozję skałach znajduje się około 350 wydrążonych kościołów, klasztorów i kapliczek. Pierwsze kościoły powstawały już w IV wieku, jednak większość datuje się na drugą połowę IX wieku.

Tuż przy wejściu na teren Göreme znajduje się duży masyw górski nazywany klasztorem (Kizlar Manastir). Jest to okazały, 4-pozomowy kompleks ze świetnie zachowanymi kościołami, tunelami i refektarzem. Wśród skał zachowały się pozostałości czterech kościołów. Wśród niewielkich, jednonawowych kościółków wyróżnia się trzy większe: Kiliclar Kilise i dwa kościoły Tokalı, które słyną z pięknych bizantyjskich fresków przedstawiających postacie świętych i sceny biblijne.
Na szczególną uwagę zasługują Kościół Jabłka (Elmalı Kilise), Kościół Św. Barbary (Aya Barbara Kilise), Kościół Węża (Yilanli Kilise) czy Kościół ze Sprzączką (Tokali Kilise). Freski przez długi czas nie były narażone na działanie światła i dziś zachwycają świeżością barw.

Ze względu na zakaz fotografowania zamieszczam tylko zdjęcia z zewnątrz kościołów.

Kaymakli

Jedną z najbardziej znanych atrakcji Kapadocji jest podziemne miasto Kaymakli oddalone o ok. 19 km od Nevşehir. Składa się z 8 kondygnacji pod ziemią z czego tylko 4 z nich są otwarte dla zwiedzających. Na czterech pierwszych poziomach, tuż przy kominach wentylacyjnych, archeologowie odnaleźli największe pomieszczenia. Dzięki sprawnemu systemowi wentylacji w podziemnym mieście mogło mieszkać przez pół roku nawet do 3500 osób szukających pod ziemią schronienia przed najeźdźcami.
Na pierwszym poziomie znajduje się niewielka stajnia. Na drugim poziomie znajduje się kościół z nawą, apsydami i kamienną chrzcielnicą, oraz grobowce należące prawdopodobnie do duchowieństwa. Trzecie i czwarte piętro jest większe i bardziej przestronne. Znajdują się tu magazyny, kuchnie, spiżarnie,winiarnie oraz pokoje mieszkalne.

Avanos

Nieco na północ od Parku Narodowego Göreme znajduje się Avanos będące dawniej jednym z najważniejszych ośrodków handlowych w Kapadocji. Jego mieszkańcy słyną ze swoich umiejętności rzemieślniczych – tkania dywanów, ale przede wszystkim z produkcji ceramiki. Trudna sztuka garncarstwa, przekazywana z ojca na syna, pochodzi jeszcze z czasów hetytów. Surowcem do wyrobu ceramiki jest ziemia z brzegów Kızılırmak (czerwona rzeka). Pomimo iż rola ceramiki zmalała rzemiosło wciąż jest jednym z głównych źródeł utrzymania mieszkańców Avanos.

Mam nadzieję, że udało mi się dostarczyć wielu przydatnych informacji na temat Kapadocji i jej niezwykłych atrakcji. Jeśli masz jakieś pytania, lub chcesz uzupełnić post swoją wiedzą, pisz śmiało w komentarzach.

Spodobał Ci się artykuł – polub, udostępnij, zostaw komentarz. Będzie mi bardzo miło!

Artykuł Kapadocja – atrakcje turystyczne i miejsca, które warto zobaczyć w magicznej krainie w sercu Turcji pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Tuż przy wejściu na teren Göreme znajduje się duży masyw górski nazywany klasztorem (Kizlar Manastir). Jest to okazały, 4-pozomowy kompleks ze świetnie zachowanymi kościołami, tunelami i refektarzem. Wśród skał zachowały się pozostałości czterech kościołów. Wśród niewielkich, jednonawowych kościółków wyróżnia się trzy większe: Kiliclar Kilise i dwa kościoły Tokalı, które słyną z pięknych bizantyjskich fresków przedstawiających postacie świętych i sceny biblijne.
Na szczególną uwagę zasługują Kościół Jabłka (Elmalı Kilise), Kościół Św. Barbary (Aya Barbara Kilise), Kościół Węża (Yilanli Kilise) czy Kościół ze Sprzączką (Tokali Kilise). Freski przez długi czas nie były narażone na działanie światła i dziś zachwycają świeżością barw.

Ze względu na zakaz fotografowania zamieszczam tylko zdjęcia z zewnątrz kościołów.

Artykuł Kapadocja – Dolina Göreme pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Znaleźć tu można praktycznie wszystko – ręcznie malowane naczynia, szisze, lampki, tradycyjne naczynia do herbaty, dywany, a także wspaniałe owoce, warzywa, przyprawy i wiele lokalnych wyrobów.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artykuł Festiwal kolorów, zapachów i smaków pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Miasto Konya to najstarsze duchowe centrum Turcji. Trochę tajemnicze, spodoba się koneserom historii i miłośnikom atrakcji stworzonych przez człowieka. To najbardziej konserwatywne miasto w Turcji, którego mieszkańcy słyną ze swojej religijności.

Konya jest dwumilionowym miastem położonym na Wyżynie Anatolijskiej u północnego podnóża gór Taurus na starożytnym Jedwabnym Szlaku.

Miasto Konya jest interesującym celem kulturalnych wycieczek. Nie ma tu morza, ani mnóstwa rozrywek, ale miłośnicy historii na pewno będą zachwyceni. Konya jest często jedną z atrakcji podczas 2-3 dniowych wycieczek do Kapadocji z Riwiery Tureckiej.

Miasto jest ważnym ośrodkiem kultu religijnego do którego przybywają liczne pielgrzymki. Głównym powodem większości wycieczek jest Muzeum Mevlany z turkusową kopułą będącą wizytówką miasta. Wewnątrz znajduje się grób Jalaladdina Rumi (1207-1273) zwanego przez swoich zwolenników Mevlaną. Był on muzułmańskim poetą i mistykiem a także jednym z wielkich duchowych myślicieli i nauczycieli, oraz założycielem Zakonu Wirujących Derwiszy. Cechą charakterystyczną obrzędowości mewlewitów, jest ich niepowtarzalny, boski taniec. Ceremonię rozpoczyna recytacja Koranu a potem zaczynają wirować derwisze. Poprzez prawą rękę wzniesioną ku górze, spływają z niebios błogosławieństwa. Lewa ręka, skierowana w dół, rozdziela ludziom otrzymane łaski. W zbiorach muzeum znajdują się także groby pozostałych członków bractwa a także liczne relikwie, korany, manuskrypty, dywany czy instrumenty muzyczne. Najważniejszą relikwią jest z włosem z brody Mahometa przechowywany w szkatule z macicy perłowej i starannie strzeżony.

INFORMACJA PRAKTYCZNA
Kobietom lepiej jest zostawiać skąpe stroje w pokoju hotelowym, ponieważ Konya jest najbardziej religijnym miastem w Turcji. Rdzennych mieszkańców nie pociągają rozrywki. Bawić się można tylko nocą w centrach turystycznych i hotelach. Nie ma też wielu restauracji serwujących napoje alkoholowe. Nic dziwnego, że większość turystów przyjeżdża do Konya po spokój, ciszę i ukojenie ducha.

Według legendy św. Paraskewa urodziła się w Konyi, która w czasach osmańskich była Świętym Miastem i ośrodkiem derwiszów. Oczywiście w swojej długiej historii niejednokrotnie stawało się miejscem znaczących i wielkich wydarzeń. Dziś to tureckie miasto oferuje turystom wiele interesujących zabytków i miejsc do odwiedzenia.

Historia

Konya ma ponad 9500 lat historii. W przeszłości w 7500 p.n.e. istniała osada Chatal-Guyuk. Miasto było częścią królestwa hetyckiego około 4000 lat temu pod nazwą Kuvanna, później pod tą samą nazwą było częścią Frygii. A w starożytnych greckich dokumentach nosi dawne męskie imię „Ikonium”.

Miasto jest wymienione w Biblii. Apostoł Paweł często zatrzymywał się tutaj z kazaniami. Uważa się, że jest to miejsce narodzin św. Paraskewy. Mieszkał tu także słynny poeta i matematyk Omar Chajjam oraz słynny sufi Rumi.

Konya w okresie 1150-1300 była stolicą imperium Seldżuków, w tym Iranu i Iraku. Za panowania sułtana Sulejmana Ibn Kutukmuza rozwój miasta sięgał zenitu. W okresie osmańskim było to centrum derwiszów, do którego przybywali liczni pielgrzymi.

W 1925 r. Pierwszy prezydent Turcji Atatürk zdecydował, że derwisze przeszkadzają w modernizacji kraju, więc działalność zakonów sufickich została zakazana. W 1957 roku wszystkie ograniczenia zostały zniesione i teraz znów można tu zobaczyć tańce wirujących derwiszów.

Muzeum Mevlany

Muzeum szanowanego poety sufickiego Jalaladdina Rumiego to tradycyjne miejsce pielgrzymek w Konyi. Tutaj można zapoznać się ze zbiorami starożytnych rękopisów i instrumentów muzycznych derwiszów.

Przez siedem wieków z rzędu zespół architektoniczny muzeum był uzupełniany o nowe konstrukcje. Grób Rumiego uważany jest za „serce” kompleksu. Sarkofag Mevlany jest wynikiem żmudnej pracy snycerzy seldżuckich. Nagrobek przykryty jest materiałem z wyhaftowanymi złotem cytatami z Koranu. W pobliżu znajdują się sarkofagi trzech wiernych derwiszów, członków rodziny poety i zasłużonych przedstawicieli zakonu mewlewitów. Pokrywy wszystkich sarkofagów zostały przekazane muzeum przez sułtana Abdul-Hamida II w 1894 roku.

Sala rytualna to budynek z epoki Sulejmana Wspaniałego. To tutaj derwisze wykonali początkowo niezwykły taniec, który symbolizował dążenie do Boga.

Festiwal derwiszów

Od 10 do 17 grudnia w Konyi odbywa się Festiwala Derwiszów. Podczas święta przedstawiciele zakonu mewlewitów codziennie wykonują hipnotyzujące tańce sufi. W rytm bębnów i dźwięku fletu trzcinowego wirują i stopniowo wchodzą w trans. Rytuał rotacyjny wzbogaca duchowo nie tylko uczestników. Uważa się, że w tych momentach wszystkich ludzi obdarza się boską miłością.

Niestety zmienna pogoda w Konyi w tym sezonie rzadko cieszy turystów. Zdecydowanie należy przygotować się na silny wiatr i termometry około zera. Chociaż indywidualne grupy taneczne również wykonują pokazy w pobliżu kompleksu Mevlana od lipca do sierpnia, to festiwal derwiszów jest wydarzeniem samym w sobie. Dlatego turyści, którzy znajdą się w Turcji na początku zimy, zdecydowanie powinni odwiedzić Konyę i podziwiać starożytny taniec wykonywany przez prawdziwych mistrzów.

Klimat

Klimat Konyi jest bardziej podobny do klimatu kontynentalnego, ponieważ miasto leży na wysokości 1000 m. Lata są ciepłe, z dużą różnicą dziennych temperatur. W dzień + 24 … + 26, w nocy + 10 … + 12. Prawdopodobieństwo opadów w okresie od maja do września jest niskie.

Wiosna przychodzi stosunkowo późno. Większość opadów przypada na wiosnę i jesień. Zimą, w dzień + 1 … + 3, w nocy częste są mrozy, czasem pada śnieg. Średni czas trwania pokrywy śnieżnej wynosi 45 dni.

Najlepszy okres na podróż do Konyi pod względem pogody to czerwiec i wrzesień.

Mam nadzieję, że udało mi się dostarczyć wielu przydatnych informacji na temat Konii i Zakonu Wirujących Derwiszy. A może masz też wskazówkę lub dwie? Podziel się w komentarzu!

Spodobał Ci się artykuł – polub, udostępnij, zostaw komentarz. Będzie mi bardzo miło!

Artykuł Konya – Muzeum Mevlany i Zakon Wirujących Derwiszy pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Alanya to najpopularniejszy kurort na południowym wybrzeżu Turcji. Swą sławę zawdzięcza barwnej mieszance zabytków i tradycji ludów, które zamieszkiwały tereny na przestrzeni wieków. 

Turcja to uroczy kraj. Splotły się tu setki kultur, liczne cywilizacje odcisnęły swoje piętno na ziemi Azji Mniejszej, której terytorium zajmuje współczesna Turcja. Wbrew powszechnemu przekonaniu Turcja to nie tylko hotele all inclusive. Bogata historia, zabytki starożytności i epoka chrześcijańska od czasów Cesarstwa Bizantyjskiego, piękne meczety i pałace Imperium Osmańskiego, unikalne atrakcje przyrodnicze, łagodny klimat, wspaniałe plaże Morza Śródziemnego, Morza Egejskiego i Morza Marmara oraz doskonała kuchnia przyciągają niezależnych podróżników do Turcji.

Kurort Alanya to perła tureckiego przemysłu turystycznego. Piaszczyste plaże, ładna architektura, wielość atrakcji, doskonałe hotele i apartamenty sprawiają, że Alanya jest jednym z najczęściej wybieranych kierunków na wakacje na Riwierze Tureckiej.

Miasto znajduje się 130 kilometrów na południowy-wschód od Antalyi.

Klimat w Alanyi

Dzięki ciepłemu Morzu Śródziemnemu, a także Górom Taurus chroniącym przed północnymi zimnymi wiatrami, Alanya jest najcieplejszym miastem w Turcji, dlatego w Alanyi sezon turystyczny jest najdłuższy i trwa od początku maja do końca października.

Średnia roczna temperatura wynosi +20 °C. Dla porównania średnia roczna temperatura w Antalyi wynosi +17 °C, w Nicea +16 °C. Klimat Alanyi jest subtropikalnym klimatem śródziemnomorskim.

Zima jest deszczowa, a lato bardzo gorące i długie. Najcieplejszym miesiącem jest sierpień. W lecie opady są rzadkie. Dzięki bardzo ciepłemu klimatowi w Alanyi można uprawiać rośliny dziko rosnące w klimacie podrównikowym, a nawet równikowym.

Historia Alanyi

W czasach starożytnych Alanya nazywała się Korakesion. Ze względu na dogodne położenie – na stromej, nie do zdobycia skale – miasto było niepodległe do II wieku pne. W I wieku Korakesion zamieniło się w jeden z głównych pirackich portów we wschodniej części Morza Śródziemnego. Właśnie wtedy flota rzymska wypowiedziała wojnę piractwu morskiemu. Decydująca bitwa miała miejsce pod murami miasta w 67 roku pne. Miasto stało się częścią Republiki Rzymskiej.

Niedługo potem Marek Antoniusz pokazał Kleopatrze całe południowe wybrzeże współczesnej Turcji. Egipcjanie wykorzystywali drzewa z lokalnych lasów cedrowych do budowy statków. Korakesion został przemianowany na Kalonoros (przetłumaczony z greckiego – „Piękna Góra”) i stał się częścią hellenistycznego Egiptu.

Ponadto Alanya przez długi czas była częścią Bizancjum. W XI wieku miasto stało się częścią królestwa Cylicyjskiego Ormian, a w XIII wieku – Sułtanatem Seldżuckim, po którym przemianowano go na Alai. Ten okres jest uważany za złoty wiek w historii miasta. Alanya była zimową rezydencją sułtana. Na górze w miejscu dawnych fortyfikacji bizantyjskich i rzymskich zbudowano nową potężną fortecę, która przetrwała do dziś.

W czasach Seldżuków Alanya była największym portem we wschodniej części Morza Śródziemnego. Lokalni kupcy prowadzili udany handel z Egiptem i włoskimi miastami. W XV wieku miasto stało się częścią Imperium Osmańskiego. W 1935 roku pierwszy prezydent Turcji Mustafa Kemal Atatürk nadał miastu nowoczesną nazwę.

Dzisiaj Alanya jest jednym z największych kurortów nad Morzem Śródziemnym.

Plaże w Alanyi

Wybrzeże Morza Śródziemnego w rejonie Alanyi ciągnie się 100 km i słynie z pięknych, naturalnych plaż i tajemniczych jaskiń. Plaże ciągną się 36 km na zachód i 24 km na wschód od miasta. Zwolennicy leniuchowania i wypoczynku na plaży będą w prost zachwyceni. W Alanyi znajduje się aż 8 różnych plaż. 

Najbardziej znane z nich to plaża Damlataş, plaża Kleopatry po zachodniej stronie półwyspu, po wschodniej zaś plaża Keykubat i plaża Portakal.

Wszystkie plaże Alanyi, włącznie z plażą Kleopatry, zostały wyróżnione międzynarodowym certyfikatem „Błękitnej Flagi”.

Wszystkie plaże są bezpłatne i dostępne dla wszystkich. Leżaki i parasole są odpłatne, aczkolwiek nieobowiązkowe. Można także korzystać z bezpłatnych szatni, pryszniców i toalet. W pobliżu plaż znajduje się wiele barów i restauracji.

Plaża Kleopatry

Najsłynniejszą plażą jest plaża Kleopatry. Podobno w tym miejscu słynna egipska królowa flirtowała z Markiem Antoniuszem. a co więcej otrzymała te plaże później od niego w prezencie ślubnym.
Piasek na plaży Kleopatry też jest niezwykły. Legenda głosi, że Marek Antoniusz postanowił nawieźć tego piasku specjalnie dla królowej z Egiptu. To jest tylko legenda, ale prawdą jest, że drzewa porastające Góry Taurus były wykorzystywane przy budowie potężnych egipskich okrętów.

Plaża Damlataş

Inną Wartą odwiedzenia plażą jest Damlataş. Jest ona naturalnym przedłużeniem plaży Kleopatry.

Plaża jest szeroka ze złotym drobnym piaskiem, a jej wody świetnie nadają się do snoorkowania, jednak największą atrakcją tego miejsca są znajdujące się tuż obok jaskinie.

Plaża Keikubat

Plaża Keikubat to zlokalizowana po wschodniej stronie historycznego półwyspu piaszczysta plaża, popularna ze względu na liczne parki i obiekty turystyczne w jej pobliżu

Plaża Portakal – Pomarańczowa

Piaszczysta plażą zlokalizowana pomiędzy rzekami Oba i Dim. Plaża szczególnie popularna wśród osób uprawiających sporty wodne – od jazdy na nartach wodnych po żeglarstwo.

Twierdza w Alanyi (Alanya Kalesi)

Główną atrakcją Alanyi jest seldżucka twierdza, zbudowana na wysokim skalistym przylądku, otoczona z trzech stron przez Morze Śródziemne. Twierdza w Alanyi Na początku była twierdzą piracką. Jej pierwotna konstrukcja pochodzi z okresu hellenistycznego jednak swój monumentalny wizerunek zawdzięcza Alaaddinowi Keykubatowi, który rozbudował ją po zdobyciu miasta w 1221 roku. Alanya była zimową rezydencją Alladyna i drugą stolicą jego imperium. Złoty wiek miasta przypada właśnie na okres jego panowania. Później Twierdza wielokrotnie przechodziła z rąk do rąk. 

Górująca 250 m nad poziomem morza twierdza posiada trójstrefowy układ charakterystyczny dla fortyfikacji tureckich: Dykhkale – zamek zewnętrzny, ortakale – zamek środkowy i Ichkale – zamek wewnętrzny lub cytadela (na samej górze).

Będąc w Alanyi po prostu trzeba zobaczyć miejsce o które otarła się wielka historia.

Twierdza to obowiązkowy punkt wizyty w Alanyi. Na terenie cytadeli znajdują się tablice informacyjne w trzech językach: tureckim, angielskim i niemieckim. Na samej górze znajduje się kilka platform widokowych.
Według legendy w dawnych czasach więźniowie skazani na śmierć byli zrzucani z tego urwiska. Dziś jest to świetne miejsce do oglądania pięknych zachodów słońca i widoków na obie części miasta oraz góry.

Z centrum Alanyi można dostać się tam komunikacją miejską, wjechać kolejką, wjechać taksówką, lub wejść pieszo. Moim zdaniem warto wybrać się samochodem, ponieważ podróżuje się wtedy fantastycznymi górskim serpentynami. Spacer z centrum Alanyi zajmuje około 30 minut. 

Dobrze jest poświęcić nieco więcej czasu na podziwianie widoków z góry. Warto wybrać się przed zachodem słońca, by ten podziwiać już z góry.

Stary mur twierdzy zbudowany przez Seldżuków w XIII wieku. Jego długość wynosi 6,5 km. Aby wzmocnić mur, zbudowano ponad 100 wież strzelniczych. Do dziś około 80 z nich przetrwało w różnym stopniu.

Wewnątrz muru twierdzy znajdują się schludne domy okolicznych mieszkańców, otoczone ogrodami mandarynkowymi.

Meczet Sulejmana Wspaniałego

Meczet Sulejmana Wspaniałego w Alanyi znajduje się obok seldżuckiej twierdzy, na jednym ze szczytów skalistego wzgórza.

Doskonale zachowany budynek meczetu został zbudowany w XVI wieku na rozkaz dziesiątego sułtana Imperium Osmańskiego, Sulejmana I Wspaniałego (panującego w latach 1520-1566). Imię wielkiego władcy jest zapisane nad wejściem.

Wiele cegieł w ścianach jest znacznie starszych niż sama konstrukcja, ponieważ zostały użyte do budowy pierwszego meczetu. Pierwotną świątynię wzniesiono w 1231 roku na rozkaz sułtana Alaaddina Keykubata. Niestety po czterech stuleciach została ona poważnie uszkodzona w wyniku pożaru powstałego na skutek uderzenia pioruna.

Budynek ma kwadratowy kształt charakterystyczny dla tureckich meczetów z XVI wieku. Ściany wykonane są z czerwonej cegły i kamienia. Całość wieńczy ciemnozielona półkulista kopuła. Wejście poprzedza portyk z trzema kopułami i trzema łukowymi przejściami. W pobliżu zachodniego rogu meczetu wznosi się ceglany minaret, który można zobaczyć niemal z każdego miejsca na wzgórzu, a wezwania do modlitwy (azan) 5 razy dziennie rozchodzą się wokół na setki metrów. We wschodniej części dziedzińca znajduje się zbiornik na wodę i rytualne krany do kąpieli.

Sala modlitwy jest podzielona na trzy części wysokimi krzyżującymi się łukami. Podłoga wyłożona jest powtarzalnym prostokątnym ornamentem. Wieczorem hala oświetlona jest dużym okrągłym żyrandolem, w ciągu dnia światło przenika do wnętrza z wielu okien.

Pod łukiem kopuły znajduje się 15 małych kulek zaprojektowanych w celu poprawy akustyki.

Czerwona wieża (Kizilkule)

Odwiedzając port nie można nie zauważyć głównej atrakcji miasta – Kizylkule, czyli Czerwonej Wieży. Zbudowana jednocześnie z arsenałem i stocznią jest uważana za symbol Alanyi, a nawet jest przedstawiona na fladze miasta. Podobnie jak większość budowli w Alanyi, także czerwona wieża, wybudowana została na życzenie Alaaddina Keykubata. 

Wysokość wieży wynosi 33 metry, a średnica 29 metrów. Swój wygląd zawdzięcza trudnością jakie napotkali jej budowniczowie. Ze względu na zbyt małą ilość marmuru górna część wieży została wzniesiona w czerwonej cegły. Wybudowano ją by chroniła port przed atakami ze strony morza. Spełniała tę rolę przez siedem stuleci. Obecnie w jej murach mieści się muzeum etnograficzne. 

Pozostałości stoczni celtyckich

Warto przejść się wzdłuż murów obronnych by dostać się do jednego z najciekawszych miejsc w Alanyi – Tersane, starej warownej stoczni, również zbudowanej przez Seldżuków w XIII wieku.

Składa się ona z pięciu zadaszonych doków, połączonych od wewnątrz dwoma galeriami. Kiedyś w tej stoczni budowano okręty wojenne, najpierw dla Sułtanatu Seldżuków, a następnie dla Imperium Osmańskiego.
Oprócz doków kompleks Tersane obejmował różne pomieszczenia gospodarcze, mały meczet i studnię ze źródlaną wodą.

W pobliżu stoczni zbudowano arsenał, który miał ją chronić – Tophane. Jest to trzypiętrowy kamienny budynek przeznaczony do produkcji i przechowywania broni.

Jaskinia Damlataş

Jaskinia Damlataş, podobnie jak wiele innych atrakcji w Alanyi, znajduje się w centrum miasta, 150 m od plaży Kleopatry. Jaskinia nie jest duża, ale bardzo piękna.

Jaskinia została odkryta w 1948 roku. Jej wiek szacuje się na 15 tysięcy lat. Jaskinia ma 2 piętra, na których znajduje się wiele stalaktytów i stalagmitów. Miejsce jest niezwykłe. Przez cały rok panuje tam stała temperatura, która wynosi 18 stopni Celsjusza. 
Jaskinia ma 20 metrów głębokości i co ważne powietrze którym się tam oddycha jest niezwykle. Odbywają się tam seanse dla osób które mają problemy z chorobami dróg oddechowych. 

Panorama miasta z Seyir Terasi

Aby w pełni docenić piękno Alanyi warto wybrać się na taras widokowy Seyir Terasi położony na wzgórzu po północnej stronie miasta, skąd rozciąga się piękny widok na cale wybrzeże Alanyi.

My wybraliśmy się tam przy okazji Jeep Safari w Góry Taurus, ale do tarasu widokowego dojeżdża także autobus miejski nr 8 wyruszający z ulicy Ataturka.

Rejs wzdłuż wybrzeża śródziemnomorskiego

Najpopularniejszym i najprzyjemniejszą sposobem na poznanie Alanyi od strony morza są rejsy wycieczkowe, które codziennie zabierają chętnych z portu w morską podróż wzdłuż wybrzeża. Warto zaokrętować się na którymś z nich. Rejs trwa około 6 godzin, podczas których statek odwiedza okoliczne jaskinie i malownicze zatoki. 

Stateczki wyruszają z położonego po wschodniej stronie wzgórza zamkowego portu, a następnie opływają to wzgórze. Podczas rejsu dookoła wzgórza stateczki zatrzymują się parę razy, aby osoby chętne mogły skorzystać z możliwości kąpieli morskiej. Przystanki najczęściej wypadają w pobliżu słynnych grot które znajdują się na wzgórzu zamkowym od strony morza.

Osoby czujące się na siłach mogą wpłynąć do nich i dokładnie obejrzeć ich wnętrza. Do najważniejszych z nich zalicza się Jaskinię Fosforową, Jaskinię Piracką oraz Jaskinię Zakochanych. Ta ostatnia jaskinia ma dwa wejścia i czasami śmiałkowie wdrapują się po skałach, przechodzą 75 metrów wnętrzem jaskini i wykonują skok do wody z wysokości 8 metrów.

Piątkowy bazar

Uwielbiam tradycyjne tureckie bazary. Nie można przyjechać do Turcji i nie odwiedzić przynajmniej jednego z nich. To fascynujący festiwal kolorów, zapachów i smaków.

W Alanyi duży targ odbywa się w piątki. Znaleźć tam można praktycznie wszystko – ręcznie malowane naczynia, szisze, lampki, tradycyjne naczynia do herbaty, dywany, a także wspaniałe owoce, warzywa, przyprawy i wiele lokalnych wyrobów.

Parki i roślinność Alanyi

Tym co na pierwszy rzut oka uderza turystów przybywających do Alanyi jest przede wszystkim piękno tutejszej przyrody. Malownicze plaże, oraz majestatyczne Góry Taurus porośnięte gęstą plątaniny egzotycznych drzew i krzewów. Wzdłuż nabrzeży ciągną się parki, deptaki oraz ścieżki zdrowia. Doskonałe miejsca do błogiego wakacyjnego relaksu.

W centrum Alanyi, między pomnikiem Ataturka a portem, znajduje się bardzo przyjemny park, w którym miło jest pospacerować w ciszy i spokoju, chroniąc się przed upalnym słońcem w cieniu drzew tropikalnych. Park otoczony jest zielenią, wszędzie znajdują się ławki z altanami, są jeziorka ze sztucznymi wodospadami i fontannami. To miejsce zdecydowanie warte odwiedzenia.

Mam nadzieję, że udało mi się dostarczyć wielu przydatnych informacji na temat Alanyi i jej atrakcji. Alanya kryje w sobie dużo więcej niesamowitych miejsc. Jeśli masz jakieś pytania, lub chcesz uzupełnić post swoją wiedzą, pisz śmiało w komentarzach.

Jeśli nie jesteś typem turysty – plażowicza smażącego się wyłącznie na plaży i chciałbyś coś więcej w Turcji zobaczyć, to warto wybrać się na wycieczkę do Kapadocji, aby zobaczyć przepiękne, księżycowe krajobrazy. Na miejscu bez problemu znaleźć można lokalne biura oferujące 2 dniowe wycieczki do Kapadocji. Więcej informacji na temat Kapadocji znajdziecie we wpisie Kapadocja – magiczna kraina w sercu Turcji.

Spodobał Ci się artykuł – polub, udostępnij, zostaw komentarz. Będzie mi bardzo miło!

Zapraszam do obejrzenia galerii zdjęć z Alanyi.

Artykuł Alanya – atrakcje, plaże, punkty widokowe pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.