Są takie miasta, do których wracamy jak do dobrych znajomych. Dla nas takim miejscem jest bez wątpienia Praga. Byliśmy tu już wcześniej, ale powiemy Wam jedno – Praga jesienią to jest zupełnie inna, magiczna bajka. Serio!

To właśnie wtedy miasto, zrzucając z siebie letni zgiełk, pokazuje swoją najbardziej magiczną i nostalgiczną twarz. Słynny przydomek „Złota Praga” nabiera w październiku i listopadzie dosłownego znaczenia. Brukowane uliczki pokrywają się dywanem liści, nisko zawieszone słońce oblewa wieże Hradczan ciepłym światłem, a poranna mgła nad Wełtawą tworzy scenerię jak z obrazu.

Jeśli planujecie jesienny weekend w Pradze, ten przewodnik jest dla Was. Zebraliśmy w nim najpiękniejsze miejsca na jesienne spacery, praktyczne porady dotyczące pogody, a także gotowe pomysły na to, co robić, gdy słońce schowa się za chmurami. Odkryjcie z nami Pragę na nowo – spokojniejszą, bardziej autentyczną i skąpaną w złocie.

Dlaczego warto jechać do Pragi jesienią?

Każda pora roku w Pradze ma swój urok, ale jesień ma trzy kluczowe zalety, które dla nas, jako rodziny podróżującej, są nie do przecenienia.

Po pierwsze – atmosfera i kolory. Praga to miasto pełne parków, wzgórz i ogrodów. Miejsca takie jak Wyszehrad, Wzgórze Petřín czy Park Letná eksplodują paletą barw. To raj dla fotografów i idealne tło do rodzinnych spacerów. Słońce jest niżej, światło jest miękkie, a miasto skąpane w złocie. Każdy kadr wygląda magicznie.

Po drugie – zdecydowanie mniejsze tłumy. Kto był w Pradze latem, ten wie, o czym mowa. Przeciskanie się przez Most Karola bywa wyzwaniem. Jesienią miasto oddycha. Można na spokojnie podziwiać Zegar Astronomiczny Orloj, wejść na Hradczany bez stania w gigantycznych kolejkach i znaleźć wolny stolik w urokliwej kawiarni na Małej Stranie. To pozwala odkrywać miasto we własnym, niespiesznym rytmie.

Po trzecie – wydarzenia i kultura. Jesień w Pradze to czas wielu fascynujących festiwali i wydarzeń kulturalnych, które dodają miastu energii.

Jaka jest pogoda w Pradze jesienią?

Żeby nie było tak kolorowo – bywa różnie. Ale od czego jest dobry plan?

• Wrzesień – Często to jeszcze przedłużenie lata. Średnie temperatury to ok. 16°C, ale w ciągu dnia potrafi być nawet 21°C.
• Październik – Październik w Pradze to kwintesencja jesieni. Średnia temperatura oscyluje wokół 10-12°C. Co to oznacza w praktyce? Idealne warunki do zwiedzania! Nie ma upału, który męczy dzieciaki, a rześkie powietrze zachęca do długich spacerów. Wystarczy lekka kurtka, czapka i wygodne buty. Na początku października macie szansę trafić na czeskie „babie lato”. To dni, kiedy temperatura skacze do niemal letnich wartości, a słońce pięknie grzeje.
• Listopad – Tu już robi się zimowo. Średnia spada do ok. 7°C i mogą pojawić się pierwsze płatki śniegu. To też miesiąc, kiedy powoli startują jarmarki bożonarodzeniowe!

Nasz jesienny TOP 5: Miejsca, które trzeba zobaczyć w Pradze

Oczywiście, klasyki jak Zamek na Hradczanach czy Rynek Staromiejski z Zegarem Astronomicznym (Orloj) to punkty obowiązkowe przy pierwszej wizycie. Ale my, wracając tu kolejny raz, szukaliśmy czegoś więcej. I znaleźliśmy!

1. Wyszehrad (Vyšehrad) – Nasz absolutny faworyt!

Jeśli mielibyśmy wybrać JEDNO miejsce, które najpiękniej oddaje klimat jesiennej Pragi, byłby to właśnie Wyszehrad. Mamy stamtąd mnóstwo pięknych zdjęć i totalnie zakochaliśmy się w tym miejscu!

Często pomijany na rzecz Hradczan, Wyszehrad to legendarna, pierwsza siedziba czeskich książąt, położona na wzgórzu tuż nad Wełtawą. Dlaczego tak nas zachwycił? Bo jesienią to miejsce jest po prostu magiczne. To jeden wielki, przepiękny park otoczony starymi murami obronnymi i idealne miejsce na niespieszny spacer. Wszędzie leżą dywany ze złoto-czerwonych liści, a stare drzewa tworzą niesamowity baldachim.

Spędziliśmy tam kilka godzin, spacerując bez celu po alejkach, podziwiając widoki i chłonąc spokój. A widoki z Wyszehradu są obłędne! Naszym zdaniem lepsze niż z Zamku Praskiego. Widać stąd całą dolinę Wełtawy, czerwone dachy Małej Strany i sylwetkę Hradczan w oddali. W miękkim, jesiennym słońcu – po prostu bajka.

Koniecznie zajrzyjcie też do środka, na teren monumentalnej Bazyliki św. Piotra i Pawła oraz na przylegający do niej Cmentarz Wyszehradzki. To czeski Panteon, miejsce spoczynku najwybitniejszych Czechów – artystów, pisarzy, kompozytorów (jak Smetana czy Dvořák) i twórcy plakatu Alfonsa Muchy. Miejsce jest niezwykle klimatyczne, pełne przepięknych, secesyjnych nagrobków.

2. Most Karola i Park Cihelna

Nie da się być w Pradze i nie przejść przez Most Karola. Jesienią polecamy zrobić to wcześnie rano. Mgła unosząca się nad rzeką, puste przęsła i widok na powoli budzące się Hradczany – magia.

A zaraz obok mostu, po stronie Małej Strany, jest mały Park Cihelna. To właśnie stamtąd zrobicie kultowe zdjęcie z łabędziami i Mostem Karola w tle. Jesienią, gdy drzewa nad kanałem Čertovka (Czarci Potok) mienią się złotem, jest tam wyjątkowo urokliwie.

Podczas naszej wizyty park sprawił nam jeszcze jedną, niespodziewaną przyjemność – spotkaliśmy nadbrzeżnych mieszkańców! Tuż przy brzegu Wełtawy dostrzegliśmy piżmaki. Te sympatyczne, północnoamerykańskie gryzonie na dobre zadomowiły się w praskiej rzece. Pływały leniwie, zupełnie nie przejmując się naszą obecnością, a nawet pozwoliły się sfotografować z bliska. To był piękny dowód na to, jak dzika przyroda potrafi wpleść się w serce zabytkowej metropolii, tworząc wyjątkowy, miejski ekosystem.

3. Mała Strana – w poszukiwaniu spokoju

Po zejściu z mostu zanurzcie się w uliczki Małej Strany. To nasza ulubiona dzielnica. Jest spokojniejsza, bardziej elegancka i pełna uroczych zakątków. Jesienią, bez tłumów turystów, można naprawdę poczuć jej atmosferę i podziwiać detale pięknych kamienic.

Warto poszukać Ogrodów Wallensteina (zamykane pod koniec października) albo po prostu zgubić się w plątaninie brukowanych uliczek.

4. Jesień to czas festiwali! Nasze odkrycie: Signal Festival

Jesień w Pradze to nie tylko spacery, to także czas wyjątkowych wydarzeń. Miasto żyje kulturą, a jednym z najbardziej spektakularnych eventów, na jaki można trafić, jest Signal Festival. To jeden z największych festiwali światła i sztuki cyfrowej w Europie!

To festiwal światła, który zazwyczaj odbywa się w połowie października i na kilka wieczorów zamienia Pragę w gigantyczną galerię sztuki pod gołym niebem. Jeśli nie wiecie, co to jest – wyobraźcie sobie, że Praga staje się płótnem dla artystów. Historyczne fasady kamienic, kościoły, parki, a nawet Wełtawa, ożywają dzięki niesamowitym instalacjom świetlnym, projekcjom i wideomappingom 3D. Absolutna magia! Jeśli będziecie planować jesienny wyjazd do Pragi w przyszłym roku (zwykle w połowie października), KONIECZNIE sprawdźcie daty festiwalu.

5. Co robić w Pradze, gdy pada? Nasz patent – Aquacentrum Šutka!

No dobra, ale co robić w Pradze jesienią, jak pogoda totalnie nie dopisze i zacznie padać deszcz? Mamy na to idealny, sprawdzony patent dla całej rodziny – Aquacentrum Šutka!

Dla nas to miejsce było w ogóle sercem całego wyjazdu. Jak wiecie z naszych social mediów, przyjechaliśmy do Pragi w dość nietypowym celu – na Międzynarodowy Turniej Hokeja Podwodnego Pragadise 2025! To był wielki debiut Hani, która zaledwie po kilku tygodniach treningów rzuciła się na głęboką wodę (dosłownie!).

Aquacentrum Šutka idealne rozwiązanie na niepogodę, ale też po prostu na świetne spędzenie kilku godzin z dziećmi. Każdy znajdzie coś dla siebie – i sportowcy, i amatorzy wodnego szaleństwa.

Gdzie spać w Pradze? Nasz sprawdzony adres dla rodziny (i nie tylko!)

Pytanie „gdzie spać w Pradze” jest kluczowe, zwłaszcza gdy jedzie się z dziećmi. My od lat mamy swojego faworyta i sprawdzony adres, do którego wracamy w wielu europejskich miastach. To nasza wieloletnia współpraca, ale polecamy ich z czystym sumieniem, bo po prostu na to zasługują!

Mowa oczywiście o sieci a&o Hostels, a konkretnie o a&o Prague Rhea!

To była już nasza druga wizyta w tym konkretnym obiekcie i wiemy jedno… to jest jedna z naszych ulubionych baz w Europie. Dlaczego? Bo to jest standard naprawdę dobrego hotelu w cenie, która nie rujnuje budżetu.

Jeśli szukacie noclegu dla rodziny w Pradze, to miejsce jest idealne. Oto dlaczego:

Po intensywnym dniu na turnieju czy zwiedzaniu, taka baza wypadowa, gdzie można porządnie naładować baterie, to absolutna podstawa. Z czystym sumieniem polecamy a&o Prague Rhea – to nasz sprawdzony adres!

Podsumowanie: Czy warto jechać do Pragi jesienią?

Zdecydowanie tak! Praga jesienią to miasto, które pozwala się odkryć na nowo. Spokojniejsza, skąpana w złocie, pełna nostalgicznego klimatu i pięknych widoków. To idealny czas na niespieszne spacery po Wyszehradzie, poranną wizytę na Moście Karola i chłonięcie atmosfery miasta bez tłumów. A z dobrym planem na deszcz i sprawdzoną bazą noclegową, taki wyjazd musi być udany!

A jakie są Wasze ulubione jesienne miejsca w Pradze? Dajcie znać w komentarzach!

Artykuł Praga jesienią – co warto zobaczyć w Złotym Mieście? Atrakcje, festiwale, noclegi pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Kiedy myślimy o czeskich skalnych miastach, do głowy od razu przychodzą nam Adršpach i Teplickie Skały. To prawdziwe perły Sudetów, które co roku przyciągają tłumy turystów. Ale już mało kto wie, że tuż obok, w czeskiej części Gór Stołowych, ukrywa się ich spokojniejszy, bardziej tajemniczy kuzyn. Poznajcie Skalne Miasto Ostaš, miejsce, które zachwyca labiryntem formacji skalnych, oferuje niezapomniane widoki i pozwala na aktywny wypoczynek bez kolejek i biletów.

W tym kompleksowym przewodniku znajdziecie wszystkie informacje potrzebne do zaplanowania idealnej wycieczki – od dojazdu i parkingu, przez szczegółowy opis szlaków, aż po praktyczne wskazówki.

Ostas – co to za miejsce i dlaczego warto się tam wybrać?

Ostas to w rzeczywistości nazwa góry stołowej o wysokości 700 m n.p.m., położonej niedaleko miejscowości Police nad Metují. Jego wierzchowina oraz zbocza, zbudowane z piaskowca ciosowego, przez miliony lat były rzeźbione przez wodę i wiatr, tworząc dwa niezwykłe skalne labirynty: Górny Labirynt na szczycie oraz Dolny Labirynt, zwany również Kocim Zamkiem (Kočičí Hrad). Jednym z argumentów, który powinien Was przekonać do wizyty, jest fakt, że wejście do Skalnego Miasta Ostas jest bezpłatne. W dobie rosnących cen biletów do popularnych atrakcji, jest to ogromna zaleta. Drugi powód to znacznie mniejszy ruch turystyczny. Nawet w szczycie sezonu można tu spacerować w spokoju, ciesząc się ciszą i bliskością natury, co w Adršpachu bywa już trudne do osiągnięcia. To idealne miejsce na rodzinną wycieczkę, także z dziećmi, które będą zachwycone możliwością eksploracji wąskich przejść i ukrytych zakamarków.

Jak dojechać do Skalnego Miasta Ostas?

Dojazd do Ostaš z Polski jest bardzo prosty, szczególnie dla mieszkańców Dolnego Śląska. Skalne miasto znajduje się zaledwie kilkanaście kilometrów od granicy. Najwygodniej jest przekroczyć ją w Tłumaczowie (jadąc od strony Radkowa i Broumova) lub w Golińsku (jadąc od strony Mieroszowa i Teplic nad Metují). Niezależnie od wybranej trasy, należy kierować się na miejscowość Police nad Metují. W miejscowości Pěkov, przy głównej drodze nr 303, znajdziecie wyraźny brązowy drogowskaz na „Ostas”. Skręcając zgodnie ze znakiem, czeka Was około 1,5-kilometrowy podjazd asfaltową, leśną drogą, która doprowadzi Was prosto na miejsce.

Parking przy Ostas – Ceny i najważniejsze informacje

Na końcu drogi dojazdowej, tuż przy wejściu na szlaki i osiedlu domków letniskowych, znajduje się dedykowany parking. W sezonie wiosenno-letnim (zazwyczaj od kwietnia do października) jest on płatny. Cena za cały dzień postoju w 2025 roku wynosi około 150 Kč lub 25 zł. Istnieje możliwość płatności w złotówkach. Poza sezonem parking bywa bezpłatny. Pamiętajcie, że w słoneczne weekendy i w okresie wakacyjnym parking może się szybko zapełnić, dlatego warto przyjechać tu nieco wcześniej, najlepiej przed południem, aby uniknąć problemów ze znalezieniem miejsca. Jest to jedyna opłata, jaką poniesiecie podczas całej wycieczki.

Zwiedzanie Ostaš – szlaki, trasa i dwa skalne labirynty

Cała przyjemność wizyty w Ostaš polega na przejściu dwóch głównych tras, które razem tworzą pętlę o długości około 4,5-5 km. Na spokojne zwiedzenie obu labiryntów z dziećmi, z przerwami na zdjęcia i podziwianie widoków, warto zarezerwować sobie od 3 do 4 godzin. Z parkingu na główny węzeł szlaków prowadzi szeroka ścieżka. Tam nasza przygoda się rozdziela.

Górny Labirynt (szlak niebieski) – pętla z widokami

Ruszając w lewo za niebieskimi znakami, rozpoczynamy zwiedzanie Górnego Labiryntu. Szlak tworzy pętlę i jest świetnie przygotowany.

Początkowo łagodna ścieżka szybko wprowadza nas w świat skalnych korytarzy, a drewniane i kamienne schody prowadzą nas coraz wyżej. To tutaj zaczyna się prawdziwa eksploracja – przeciskanie przez wąskie szczeliny, odkrywanie ukrytych przejść i podziwianie fantazyjnych formacji skalnych, którym nadano obrazowe nazwy, takie jak Diabelski Wóz, Żaba czy Mogiła Śmierci. Kulminacyjnym punktem tej części trasy jest platforma widokowa na Frydlanckiej Skale. Rozciąga się stąd fantastyczna panorama na Broumovskie Ściany, Góry Kamienne, a przy dobrej widoczności można dostrzec nawet odległe Karkonosze.

Dolny Labirynt i Koci Zamek

Po powrocie z niebieskiej pętli kierujemy się na szlak zielony, który prowadzi nas do Dolnego Labiryntu, zwanego Kocim Zamkiem. Ta część jest nieco bardziej „dzika” i wymaga odrobiny więcej sprawności fizycznej. Ścieżka jest węższa, a miejscami trzeba się schylić, podciągnąć czy zeskoczyć. Dzieci będą tu w swoim żywiole! Największą atrakcją i absolutnym punktem obowiązkowym jest Jaskinia Braci Czeskich. Wbrew nazwie, nie jest to klasyczna jaskinia, lecz niezwykle ciasny, 30-metrowy korytarz skalny. Największe wrażenie robi potężny głaz, idealnie zaklinowany wysoko pomiędzy dwiema ścianami, tuż nad naszymi głowami. To miejsce ma również swoją historię – w XVI wieku było kryjówką dla prześladowanych protestantów, tzw. Braci Czeskich.

Ostaš z dziećmi – czy to dobry pomysł na rodzinną wycieczkę?

Zdecydowanie tak! Ostas to jedno z najlepszych skalnych miast na wycieczkę z dziećmi. Trasa jest na tyle zróżnicowana, że nie ma mowy o nudzie. Ciągłe odkrywanie nowych przejść, wspinanie się po schodkach i przeciskanie przez szczeliny sprawia, że nawet najwięksi maruderzy zapominają o zmęczeniu. Nasze dzieci były zachwycone. Szlak nie jest trudny, ale wymaga podstawowej sprawności i dobrych butów.

Podsumowanie – czy warto odwiedzić Ostas?

Jeśli szukacie pięknego, ciekawego i aktywnego sposobu na spędzenie kilku godzin, a jednocześnie chcecie uciec od komercyjnego zgiełku i tłumów, Skalne Miasto Ostas będzie wyborem idealnym. To miejsce, które oferuje wszystko to, co najlepsze w skalnych miastach – niesamowite formacje, labirynty, wspaniałe widoki i poczucie przygody.

A Wy, byliście już w Ostas? A może macie inne, ukryte perełki po czeskiej stronie Sudetów do polecenia? Dajcie znać w komentarzu!

Artykuł Ostas – darmowe Skalne Miasto w Czechach. Kompleksowy przewodnik: parking, szlaki i porady praktyczne pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Czy kiedykolwiek marzyliście o miejscu, które wygląda jak wyjęte z kart baśni? Skalne Miasto Adrspach w Czechach to właśnie takie miejsce. Ten przewodnik pomoże Wam zaplanować idealną wycieczkę do tego niezwykłego skalnego labiryntu.

Skalne Miasto Adrspach

Skalne Miasto Adrspach to unikalny kompleks formacji skalnych, położony w północnych Czechach, tuż przy granicy z Polską. Jest to część Gór Stołowych, które słyną z niezwykłych krajobrazów i malowniczych widoków.

Skalne Miasto Adrspach powstało w wyniku erozji piaskowca, która trwała miliony lat. Pierwsze trasy turystyczne powstały w XIX wieku, a już wtedy miejsce to przyciągało tłumy turystów. W 1824 roku wielki pożar odsłonił skały, co przyczyniło się do rozwoju turystyki w regionie. Dziś Adrspach to jedno z najpopularniejszych miejsc w Czechach, które co roku odwiedzają tysiące osób.

Co czyni Adrspach wyjątkowym? To nie tylko skały, ale także szmaragdowe jezioro, wodospady, labirynty skalne i punkty widokowe, z których rozpościerają się fantastyczne panoramy. Nie bez powodu to właśnie tutaj kręcono sceny do filmu „Opowieści z Narnii” – Adrspach to miejsce, które wydaje się istnieć poza czasem i rzeczywistością. Adrspach to prawdziwy raj dla miłośników natury, fotografów i rodzin z dziećmi. Wędrówka pośród gigantycznych piaskowcowych wież i wąskich przejść to wyjątkowe doświadczenie.

Jak dojechać do Skalnego Miasta Adrspach?

Samochodem

Dojazd samochodem to najwygodniejsza opcja, szczególnie jeśli podróżujecie z Polski. Adrspach znajduje się niecale 30 km od Wałbrzycha. Nie jest wymagana czeska winieta, co jest dodatkowym plusem. Po czeskiej stronie droga jest dobrze oznakowana, a liczne drogowskazy prowadzą prosto do Skalnego Miasta.

• Z Wrocławia: około 2 godzin jazdy (100 km).
• Z Kudowy-Zdrój: około 45 minut (30 km).
• Z Karpacza: około 1,5 godziny (70 km).

Parking

Przy wejściu do Skalnego Miasta znajduje się kilka parkingów. W sezonie letnim warto zarezerwować miejsce parkingowe online, ponieważ oficjalny parking często jest pełny. Opłata za parking wynosi około 150 CZK (koron czeskich) i jest ważna od 7:00 do 21:00.

Komunikacją Publiczną

Jeśli nie macie samochodu, nie martwcie się – do Adrspach można dojechać również komunikacją publiczną.

• Pociągiem: W sezonie letnim (kwiecień-wrzesień) Koleje Dolnośląskie oferują weekendowe połączenie z Wrocławia do Adrspach. Pociąg odjeżdża rano o 7:57, a podróż trwa około 2 godziny. Powrotny pociąg wyrusza o 18:50, co daje cały dzień na zwiedzanie.
• Autobusem: Z Kudowy-Zdrój można dojechać autobusem nr 1301 do Nachodu, a stamtąd pociągiem do Adrspach.

Bilety i Rezerwacje

Skalne Miasto Adrspach cieszy się ogromną popularnością, dlatego od niedawna wprowadzono system rezerwacji biletów online. Bilety można kupić na oficjalnej stronie internetowej, wybierając datę i godzinę wejścia. Ceny wahają się od 120 do 250 CZK, w zależności od sezonu i godziny wejścia. W sezonie letnim zdecydowanie polecamy zakup biletów z wyprzedzeniem, aby uniknąć kolejek.

• Bilety online: www.adrspasskeskaly.cz
• Godziny otwarcia:
  • Sezon letni (kwiecień-październik): 8:00-18:00
  • Sezon zimowy (listopad-marzec): 8:00-16:00

Należy pamiętać, że między skałami, na szlakach, długo może zalegać śnieg i lód. Wczesną wiosną części szlaków i chodników w skalnym labiryncie mogą być pokryte lodem lub śniegiem. Ruch w takim terenie, zwłaszcza bez odpowiedniego przygotowania, może być niebezpieczny. Dlatego bardzo polecamy zaopatrzyć się w solidne, antypoślizgowe buty oraz ciepłą odzież, nawet jeśli pogoda na zewnątrz wydaje się łagodna. Bezpieczeństwo podczas zwiedzania to podstawa!

Szlaki Turystyczne w Adrspach

Szlaki turystyczne w Adrspach prowadzą przez wąskie przejścia, pod skalnymi mostami i obok tajemniczych grot. Każdy krok to odkrywanie nowych, niezwykłych formacji skalnych.

Skalne Miasto oferuje kilka szlaków turystycznych, które różnią się długością i poziomem trudności. Oto najważniejsze z nich:

1. Szlak Zielony – Podstawowa Trasa (3,5 km, ok. 2-3 godziny)

To najpopularniejsza trasa, która prowadzi przez najważniejsze atrakcje Adrspach. Wędrując tym szlakiem, zobaczycie m.in.:

• Gotycką Bramę – symbol Skalnego Miasta, przez który wkraczacie w skalny labirynt.
• Głowę Cukru – jedną z najbardziej znanych formacji skalnych, która wydaje się przeczyć prawom grawitacji. Wygląda, jakby lada moment miała się przewrócić.
• Wielką Panoramę – punkt widokowy, z którego rozpościera się widok na całe Skalne Miasto.
• Wodospad – imponujący wodospad o wysokości 16 metrów.

Od wejścia do Skalnego Miasta aż do Małego Wodospadu (1,3 km) trasa jest płaska i bardzo łatwa, idealna nawet dla rodzin z małymi dziećmi czy osób, które nie przepadają za stromymi podejściami. Po skręcie w kierunku Nova Partia  trasa staje się nieco bardziej wymagająca. Wąskie, strome schody prowadzą do najpiękniejszych punktów widokowych. Na tym odcinku czeka na Was około 850 schodów.

Łącznie, na całej pętli wokół Skalnego Miasta, do pokonania jest prawie 2000 schodów. Choć brzmi to imponująco, w naszym odczuciu trasa jest łatwa do przejścia, pod warunkiem, że ma się wygodne buty i podstawową kondycję. 

2. Szlak Niebieski – Krótka Trasa (1,5 km, ok. 30 minut)

Idealny dla rodzin z dziećmi lub osób, które nie mają dużo czasu. Trasa prowadzi wokół turkusowego jeziora, które powstało w dawnym kamieniołomie.

3. Szlak Żółty – Wąwóz Vlčí (3,5 km)

Ten szlak łączy Adrspach z sąsiednim Skalnym Miastem Teplice. To doskonała opcja dla tych, którzy chcą spędzić cały dzień na wędrówce.

4. Szlak Czerwony – Dla Wymagających (6 km)

Dla miłośników dłuższych wędrówek. Trasa prowadzi przez mniej uczęszczane części Skalnego Miasta, oferując spokój i piękne widoki.

Rejs Łódką po Szmaragdowym Jeziorze

Jedną z największych atrakcji Adrspach jest rejs łódką po malowniczym jeziorze. To krótka, ale urokliwa przejażdżka, podczas której flisak opowiada zabawne anegdoty. Rejs trwa około 10 minut i kosztuje 100 CZK dla dorosłych oraz 50 CZK dla dzieci. Pamiętajcie, że bilety na rejs można kupić tylko na miejscu, płatność wyłącznie gotówką w koronach czeskich.

Niestety, łodzie pływają tylko w sezonie letnim. Podczas naszej listopadowej wizyty schody prowadzące do górnego jeziorka były zamknięte, a sama atrakcja niedostępna. Jeśli planujecie odwiedzić Adrspach poza sezonem, warto wcześniej sprawdzić dostępność rejsów, aby uniknąć rozczarowania.

Najciekawsze Miejsca w Adrspach

• Kryształowe Jeziorko – turkusowe jezioro, które powstało w dawnym kamieniołomie.
• Mysia Dziura – wąskie przejście między skałami, które stanowi nie lada wyzwanie dla osób z większymi plecakami.
• Kochankowie – najwyższa formacja skalna w Adrspach, sięgająca prawie 100 metrów wysokości.
• Diabelski Most – malowniczy most skalny
• Wielki Wodospad – imponujący wodospad, który zimą zamienia się w lodospad.

Praktyczne Porady

• Kiedy jechać? Adrspach jest piękny o każdej porze roku, ale największe wrażenie robi jesienią, gdy skały otulone są złotymi liśćmi. W sezonie letnim warto przyjechać wcześnie rano, aby uniknąć tłumów.
• Co zabrać? Wygodne buty, ciepłą bluzę (w skalnych labiryntach bywa chłodno) oraz wodę.
• Czy z psem? Tak, ale pamiętajcie, że za psa trzeba zapłacić dodatkowe 50 CZK.
• Jedzenie.  Na terenie Skalnego Miasta nie ma punktów gastronomicznych, więc warto zabrać ze sobą prowiant.
• Bankomat znajdziecie w centrum informacyjnym, które mieści się tuż przy wejściu do Skalnego Miasta.
• Na terenie Skalnego Miasta obowiązuje zakaz wjazdu rowerem. Rower można zostawić w rowerowni, która znajduje się w pobliżu kas.

Skalne Miasto Adrspach to miejsce, które zachwyca swoją naturalną magią. To idealny cel na wycieczkę rodzinną, romantyczny weekend czy fotograficzną wyprawę. Niezależnie od tego, czy jesteście miłośnikami gór, czy po prostu szukacie miejsca, które pozwoli Wam odpocząć od codzienności, Adrspach spełni Wasze oczekiwania.

Czy byliście już w Skalnym Mieście Adrspach? A może macie inne ulubione miejsca w Czechach? Podzielcie się swoimi doświadczeniami w komentarzach!

Artykuł Adrspach – Najpiękniejsze Skalne Miasto w Czechach | Szlaki, najciekawsze miejsca, informacje praktyczne pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Broumovske Steny, czyli Broumowskie Ściany, to czeska perełka Gór Stołowych, słynąca z labiryntu wąskich szczelin, majestatycznych ostańców i urzekających panoram. Łatwe trasy i piękne widoki sprawiają, że to miejsce idealne na weekendowy wypad z dziećmi.

W słoneczny, wiosenny dzień wyruszyliśmy w podróż w Broumovske Steny – krainy zapierających dech w piersiach widoków i imponujących formacji skalnych. Szlak z Hvezdy do Skalnego Teatru (Skalni Divadlo) i Sępiego Gniazda (Supí hnízdo) okazał się idealną trasą dla całej rodziny. To idealna propozycja dla wszystkich miłośników natury i aktywnego wypoczynku.

Informacje praktyczne

• Punkt wyjścia: Hvezda (Czechy)
• Długość trasy: ok. 2 km
• Czas przejścia: ok. 2 godzin
• Poziom trudności: łatwy
• Szlak: czerwony i zielony
• Parking: nieopodal kaplicy Matki Boskiej Śnieżnej na górze Hvezda znajduje się niewielki parking. Warto przyjechać wcześniej, aby uniknąć problemów ze znalezieniem miejsca.
• Uwagi: na trasie znajdują się punkty widokowe, schody i skalne przeszkody, dlatego należy zachować ostrożność, zwłaszcza z małymi dziećmi.

Kaplica Matki Boskiej Śnieżnej na górze Hvezda

Rozpoczęcie wędrówki szlakiem z Hvezdy do Skalnego Teatru i Sępiego Gniazda nie mogło obyć się bez odwiedzenia wyjątkowego miejsca, stanowiącego swoisty prolog do skalnej przygody. Mowa o barokowej kaplicy Matki Boskiej Śnieżnej, majestatycznie wznoszącej się na szczycie Hvezdy, niczym korona zdobiąca ten skalny masyw.

Historia kaplicy sięga 1670 roku, kiedy to w tym trudno dostępnym, skalistym zakątku Broumovskich Ścian ustawiono drewniany krzyż, służący jako punkt orientacyjny dla wędrowców. Do krzyża, usytuowanego na wysokości około 760 m n.p.m., przymocowano widoczną z daleka pozłacaną gwiazdę, dając początek nazwie tego punktu widokowego.

W 1733 roku, z inicjatywy opata Břevnovsko-broumovskiego Otmara Zinke, w miejscu krzyża powstała niezwykła kaplica centralna Matki Boskiej Śnieżnej. Jej bryła, zbudowana na zewnątrz na planie pięcioramiennej gwiazdy, wewnątrz przybiera formę okrągłą z półokrągłymi wnękami w rogach. Kopułowaty dach z latarnią zwieńczony jest nieregularnymi ostrosłupami w rogach gwiazdy. Wnętrze kaplicy wnętrze jest bardzo skromne, a światło słoneczne wpadające przez okna tworzy magiczną grę świateł i cieni.

Kaplica szybko stała się ulubionym miejscem pielgrzymek okolicznych mieszkańców. Wzdłuż drogi dojazdowej z Broumova przez Křinicę ustawiono szereg krzyży, rzeźb i kaplicę, prowadząc do stromego wzniesienia u podnóża Hvezdy. Jednak czasy józefińskich reform nie oszczędziły i tego miejsca. Kaplicę na Gwieździe przeznaczono do rozbiórki, ale wysokie koszty uratowały ją od zagłady. Przeciwko likwidacji kaplicy stanął pustelnik Christian Goldstein i opat Jan Rotter, który wykupił ją i w 1852 roku zlecił remont. Z myślą o pielgrzymach zbudowano przy kaplicy górską chatę w szwajcarskim stylu.

Obok kaplicy znajdują się ławki, gdzie wśród zieleni i śpiewu ptaków można odpocząć i zrelaksować się, ciesząc się widokiem na Broumowskie Ściany i Kotlinę Broumowską.

Grzyby skalne

Z Hvezdy czerwonym szlakiem ruszyliśmy w stronę Skalnego Teatru. Jednym z głównych punktów naszej wycieczki były Grzyby Skalne, które ze względu na swój kształt budzą wyobraźnię. Te niezwykłe formacje skalne powstały w wyniku wieloletniej erozji piaskowca i przypominają swoim kształtem prawdziwe grzyby. Już po kilku krokach zaczęliśmy podziwiać pierwsze skalne formy, takie jak Kot, Leżący Mnich i Muszla. Każda z tych formacji to prawdziwe dzieło natury, które budzi wyobraźnię i zachęca do podziwiania.

Skalny Teatr (Skalni Divadlo)

Po krótkiej wędrówce dotarliśmy do Skalnego Teatru (Skalni Divadlo), imponującego amfiteatru wyrzeźbionego przez naturę w samym sercu Broumowskich Ścian. To miejsce hipnotyzuje swoim rozmachem i budzi podziw dla kunsztu natury. Stojąc na krawędzi skalnej półki, stajemy się niczym widzowie w naturalnym teatrze, którego sceną jest Kowarski Wąwóz (Kovarova rokle). Wąwóz ten, niczym majestatyczna kurtyna, odsłania przed nami imponujące baszty skalne, wyrastające z jego dna na kilkadziesiąt metrów.

Skalny Teatr to coś więcej niż tylko punkt widokowy. To labirynt fantazyjnych form skalnych, które niczym rzeźby rozsiane są gęsto na przestrzeni kilkudziesięciu metrów. Można tu poczuć się jak w baśniowym świecie, gdzie skały przybierają najróżniejsze kształty, pobudzając wyobraźnię i zapraszając do zabawy w odgadywanie ich sekretów.

Dla tych, którzy pragną jeszcze bliżej doświadczyć magii tego miejsca, istnieje możliwość zejścia do Kowarskiego Jaru. Tam, od dołu, można spojrzeć na imponujące ściany skalne, które przed chwilą podziwialiśmy z góry. To zupełnie inna perspektywa, która pozwala jeszcze lepiej docenić siłę i piękno natury.

Skalny Teatr to bez wątpienia jedno z najpiękniejszych miejsc w Broumowskich Ścianach.

Sępie Gniazdo (Supí hnízdo)

Kontynuując wędrówkę, skręciliśmy w lewo i rozpoczęliśmy podejście po skalnych schodach na szczyt Sępiego Gniazda.

Sępie Gniazdo (702 m n.p.m.) to najwyższe spiętrzenie w środkowej części Broumovskich Ścian.

Z tej imponującej wysokości mogliśmy podziwiać zapierające dech w piersiach panoramę Kotliny Broumowskiej i Kłodzkiej, , a także Gór Kamiennych, Sowich i Stołowych. Widok był tak rozległy, że obejmował nawet Masyw Śnieżnika, Góry Bardzkie, Góry Złote, Rudawy Janowickie i Karkonosze.

Wąwóz Kowarski (Kovarova Rokle)

Z Sępiego Gniazda zeszliśmy zielonym szlakiem do Kowarskiego Jaru (czasami też nazywanego Kowarskim). To potężny skalny labirynt, który niczym ogromne szczelina przecina południowe zbocza Broumowskich Ścian. Już z oddali jego imponujące ściany, sięgające nawet 100 metrów wysokości, budziły podziw i ekscytację.

Wąwóz składa się z dwóch części, przedzielonych szczelinową jaskinią Kovarna. Niższa część, węższa i dłuższa, przypomina podłużny kanion, którego ściany niczym potężne mury osłaniają wąską ścieżkę. W wyższej części wąwozu krajobraz staje się bardziej rozgałęziony, a jego centralną część zajmuje podmokła łąka, otoczona malowniczymi formami piaskowca.

Część szlaku prowadząca przez Wąwóz Kowarowy poprowadzona jest drewnianymi kładkami, które niczym nitka wiją się pomiędzy imponującymi ścianami skalnymi. W najwęższych miejscach wąwóz zwęża się do zaledwie 2 metrów szerokości, tworząc wąskie przejścia, które budzą dreszczyk emocji. Uroku temu miejscu dodaje soczysta zieleń roślinności i mchu, porastających ściany skalne. Należy pamiętać, że w wąwozie panuje nieco niższa temperatura niż w bardziej otwartych częściach szlaku, co tworzy przyjemny kontrast i pozwala zaczerpnąć świeżego powietrza.

Z Wąwozu Kowarskiego szlakiem zielonym wróciliśmy do Hvezdy.

Broumowskie Ściany to magiczne miejsce, które z pewnością zachwyci każdego. Szlak z Hvezdy do Skalnego Teatru i Sępiego Gniazda to idealna propozycja dla każdego, kto szuka aktywnego wypoczynku.
Jeśli szukasz pomysłu na aktywną wycieczkę z dziećmi, Broumowskie Ściany to zdecydowanie miejsce dla Ciebie!

Dodatkowe wskazówki

• W Hvezdzie znajduje się restauracja, w której można zjeść obiad lub przekąskę.
• Na trasie nie ma źródeł wody, dlatego należy zabrać ze sobą wystarczającą ilość picia.
• Trasa jest w większości zacieniona, ale latem warto zabrać ze sobą nakrycie głowy i krem z filtrem UV.
• Na szlaku mogą znajdować się śliskie kamienie, dlatego należy uważać na obuwie.
• Wstęp do Broumowskich Ścian jest bezpłatny.

Porady dla rodzin z dziećmi

• Zabierz ze sobą wygodne buty i ubrania, a także krem z filtrem UV i nakrycie głowy.
• Na trasie nie ma źródeł wody, dlatego należy zabrać ze sobą wystarczającą ilość picia.
• Pamiętaj, aby zabrać ze sobą przekąski i jedzenie, zwłaszcza jeśli wybierasz się na dłuższą wycieczkę.
• W Broumovskich Ścianach może być ślisko, dlatego należy uważać na dzieci, zwłaszcza w pobliżu krawędzi.

Poza szlakiem z Hvezdy do Skalnego Teatru, Broumovske Steny oferują wiele innych atrakcji, które warto zobaczyć z dziećmi. Oto kilka propozycji:

• Skalny Labirynt: To sieć wąskich przejść i skalnych korytarzy, która z pewnością spodoba się dzieciom.
• Skalne Grzyby: Te niezwykłe formacje skalne przypominają kształtem grzyby i są jedną z najpopularniejszych atrakcji Broumowskich Ścian.
• Klasztor Broumov: Ten benedyktyński klasztor z XVIII wieku jest imponującym zabytkiem i warto go zobaczyć, jeśli macie więcej czasu. Więcej informacji znajdziecie we wpisie Broumov – Perła baroku na Pograniczu Kłodzkim.

Spodobał Ci się artykuł – polub, udostępnij, zostaw komentarz. Będzie mi bardzo miło!
Jeśli masz jakieś pytania, lub chcesz uzupełnić post swoją wiedzą, pisz śmiało w komentarzach.

Artykuł Broumovske Steny z dziećmi – Wędrówka szlakiem z Hvezdy do Skalnego Teatru (Skalni Divadlo) i Sępiego Gniazda (Supí hnízdo) pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Pragę można opisywać bez końca. Mosty, katedry, pozłacane wieże i kopuły kościołów, które od ponad 10 wieków odbijają się w wodach Wełtawy. Kiedy rankiem pierwsze promienie słońca dotykają dachów, świecą nad miastem dziesiątki iglic kościołów i wież – budzi się „Złote Miasto”. Praga szybko zapełnia się turystami. Stolica Czech, licząca zaledwie 1,3 miliona mieszkańców, co roku przyjmuje ponad siedem milionów gości, co czyni ją jedną z pięciu najczęściej odwiedzanych miast w Europie. 

Z jednej strony piękne stare miasto z brukowanymi uliczkami i dziedzińcami, niezliczonymi wieżami i ławkami, z drugiej strony nowoczesne i tętniące życiem miasto, pełne energii, muzyki, kultury. Praga to miasto przez które można po prostu iść, a na każdym kroku otwierają się pocztówkowe widoki. 

Dzielnice Pragi

Od 2001 roku Praga jest podzielona na 22 dzielnice, choć w większości przewodników wciąż używa się starego podziału na 10 dzielnic. Nie ma tu żadnego zamieszania, „przegrupowanie” zostało przeprowadzone na potrzeby administracyjne i ma istotne znaczenie tylko dla mieszkańców Pragi.

Z turystycznego punktu widzenia najciekawszymi i najczęściej odwiedzanymi dzielnicami są Praga 1 i Praga 2. Pierwsza to historyczne centrum stolicy. Chociaż jego Stare Miasto nie jest najstarszym spośród „starych miast” Europy, duch średniowiecza jest tu szczególnie wyjątkowo mocno odczuwany. Praga prawie bez szwanku przetrwała dwie wojny światowe, dzięki czemu daje możliwość zobaczenia jak wyglądała Europa, zanim wojny zmieniły jej dużą część w popiół i gruz. Wielowiekowe miasto pozwala cofnąć się w czasie jak żadna inna metropolia. W Pradze 1 znajduje się również żydowska dzielnica Josefov, która, co ciekawe, została zachowana dzięki niemieckim nazistom – podobno planowali utworzyć w Pradze Muzeum Wymarłej Rasy. Dzielnica pierwsza obejmuje również większość Małej Strany, regionu pięknych barokowych pałaców.

Nieco dalej na południe, na drugim brzegu Wełtawy, znajduje się Praga 2 – dzielnica najmniejsza pod względem powierzchni, ale najważniejsza pod względem znaczenia. Wiele wieków temu w murach wyszehradzkiej twierdzy zabrzmiała kluczowa dla Pragi przepowiednia – legendarna księżniczka Libuše, która położyła podwaliny pod królewską dynastię Przemyślidów, przewidziała dobrobyt i światową sławę czeskiej stolicy. Praga 2 uważana jest za kulturalne centrum miasta. Jest tu wiele zabytków wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

W sąsiedniej Pradze 3 atrakcji jest znacznie mniej, ale to nie czyni okolicy mniej interesującym. Praga 3 to dzielnica studentów. Mówi się, że w całej Europie nie ma takiej liczby pubów i pubów na metr kwadratowy jak tu.

Wygodne i prestiżowe dzielnice – Praga 4, 5 i 6, nie są daleko od centrum, na ulicach jest dużo mniej gwaru, a ceny noclegów całkiem rozsądne. Regiony te słyną z parków i skwerów. 

Gdzie spać w Pradze?

Większość najważniejszych atrakcji miasta – Most Karola, Rynek Starego Miasta, Hradczany i przytulne kawiarenki to znajdują się w dzielnicach Praga 1 i Praga 2. Oczywiście cena noclegów w ich granicach nie pozostaje w tyle za popularnością. Na szczęście Praga nie jest na tyle duża, by martwić się odległościami. Podróż metrem z odleglejszych obszarów do głównych atrakcji zajmuje maksymalnie 15-20 minut.

Wybierając miejsce na nocleg w dalszych dzielnicach, trzeba zwróć uwagę na bliskość metra czy linii tramwajowych. W Pradze jest wiele hoteli i zawsze jest z czego wybierać.  

Podczas naszej wizyty w Pradze zatrzymaliśmy się w hostelu a&o Prague Rhea. To nie pierwszy raz, kiedy zdecydowaliśmy się skorzystać z oferty sieci a&o i jak zwykle się nie zawiedliśmy.

a&o Prague Rhea to nowoczesny, niedawno odnowiony hostel, mieszczący się w dużym wieżowcu na wschód od centrum Pragi. Ponieważ hostel znajduje się nieco poza centrum miasta, zazwyczaj zatrzymują się tu goście szukający spokojniejszego pobytu, pary, rodziny i grupy szkolne.

Pokoje rodzinne w hostelu a&o Prague Rhea przypominają niedrogie pokoje hotelowe. Każdy z nich posiada nowoczesną, dobrze zaprojektowaną łazienkę, wyposażoną w suszarkę do włosów, ręczniki, mydło i szampon. Nasz znajdujący się na 12 piętrze apartament rodzinny, podzielony był na dwa osobne pokoje – jeden dla rodziców, drugi dla dzieci.

Hostel jest bardzo dobrze skomunikowany z centrum. Zaledwie kilka przecznic na południe znajduje się linia tramwajowa, która biegnie główną trasą do centrum Pragi. Jakieś 200 metrów od hostelu znajduje się też przystanek autobusowy, którym dosłownie w kilka minut można dotrzeć do najbliższej stacji metra, a dalej już szybciutko do centrum. Dojazd komunikacją miejską do Starego Miasta zajmuje ok 20 minut. W hotelu znajduje się automat, w którym można kupić bilety na komunikację miejską. Hostel posiada także parking dla samochodów.

Hostel serwuje niezłe śniadania i może obsługiwać dużą liczbę gości. Pomieszczenia wspólne są duże, przestronne i wygodne.

W otoczeniu hostelu jest kilka restauracji i sklepów.

a&o Prague Rhea to hostel na bardzo dobrym poziomie. W naszej ocenie jest to hotel w standardzie co najmniej 4*. To świetna opcja dla każdego, kto szuka komfortowego i spokojnego pobytu w doskonałej cenie. Zdecydowanie polecamy!

Transport w Pradze

System komunikacji miejskiej Pragi jest wygodny i zrozumiały, działa jak dobrze naoliwiony mechanizm. Metro, autobusy i tramwaje kursują zgodnie z rozkładem.

Bilety

Wszystkie rodzaje transportu publicznego w Pradze mają ujednolicony system pobierania opłat. Oznacza to, że na jednym bilecie można jeździć metrem, tramwajem i autobusem, promem, a nawet kolejką linową.

Bilety różnią się jedynie terminem ważności, a co za tym idzie ceną. 

Ceny niektórych biletów w praskim systemie zintegrowanego tranzytu (PID) wzrosły od 1 sierpnia 2021.

• dzieci w wieku 0-10 lat podróżują bezpłatnie
• dzieci w wieku 10-15 lat podróżują ze zniżką: muszą posiadać dowód osobisty/paszport z imieniem, datą urodzenia i zdjęciem, aby otrzymać zniżkę
• dorośli 15 – 59 lat
• seniorzy w wieku 60 – 65 lat mogą korzystać z biletów ze zniżką, jeśli otrzymają kartę seniora wydaną przez praski transport publiczny. Sprawdź listę centrów informacyjnych, w których możesz go kupić. (Potrzebujesz 20 CZK, paszport i zdjęcie paszportowe)
• seniorzy w wieku 65 lat i starsi podróżują bezpłatnie tylko z dokumentem potwierdzającym wiek

Metro

W Pradze są trzy linie metra, każda oznaczona innym kolorem:

• Linia A (zielona)
• Linia B (żółta)
• Linia C (czerwona)

Krzyżują się one na stacjach Muzeum (linie A i C), Mustek (A i B) oraz Florenc (B i C). 

• metro kursuje codziennie od 5:00 do północy
• w godzinach szczytu pociągi kursują co 2-3 minuty
• co cztery do dziewięciu minut poza godzinami szczytu (po 19:00)

Większość stacji posiada elektroniczne wyświetlacze wskazujące pozostały czas oczekiwania na pociąg.

Tramwaje

Prawie cała Praga pokryta jest siecią tramwajową, co sprawia, że ​​ten rodzaj transportu jest bardzo popularny. Ulubioną linią wśród turystów jest malownicza trasa 22, po której leżą główne zabytki miasta: Zamek Praski, Mała Strana, Stare Mesto, Nove Mesto. Z okna tramwaju otwiera się też widok na Most Karola.

Praskie tramwaje wyjeżdżają z ulic miasta o 4:30 rano i kursują co 8-12 minut. O północy zastępują je nocne trasy nr 51-59 i kursują znacznie rzadziej niż dzienne – raz na pół godziny. Stacją przesiadkową dla wszystkich tramwajów nocnych jest przystanek Lazarská.

Autobusy

Autobusy w Pradze nie są tak wszechobecne jak tramwaje, przez co nie cieszą się dużą popularnością wśród turystów. Przydają się czasem, aby podjechać bezpośrednio do stacji metra lub przystanków tramwajowych.

Autobusy jeżdżą dzień i noc, jeżdżą też na przedmieścia. W nocy w obrębie miasta kursują trasy nr 501-515, a nr 601-610 poza miasto.

Kolejka linowa

Praska kolejka linowa zabiera pasażerów na wzgórze Petřín, z którego roztaczają się wspaniałe widoki na miasto. 

Promy

Promy to kolejny rodzaj transportu publicznego w Pradze, działający tylko w sezonie letnim.

Promy kursują między przybrzeżnymi regionami Pragi, zabierają również pasażerów na Wyspy Wełtawskie. Promem można popłynąć w dzielnicach Pragi nr 4, 5, 6, 12. 

Praga na weekend – 10 miejsc, które warto zobaczyć w Pradze

Podróż do Pragi z Wrocławia trwa około czterech, z Katowic około pięciu godzin. Ta łatwa dostępność sprawia, że ​​Praga jest idealnym celem podróży dla weekendowych podróżników z południowych regionów Polski. 

Oto 10 najważniejszych miejsc, które naszym zdaniem trzeba zobaczyć w Pradze. Sprawdzą się one jako standardowy program podczas weekendowej wycieczki.

Rynek Staromiejski (Staroměstské náměstí) 

Jednym z pierwszych i historycznie ważnych obszarów Pragi jest Stare Miasto. Kiedyś był to duży targ, osada, w której osiedlali się i prowadzili interesy kupcy, wędrujący między wschodem a zachodem. Kilka razy przechodziliśmy przez praską starówkę. Jest stosunkowo niewielka, a pośrodku starego miasta znajduje się Rynek Staromiejski. 

Rynek Staromiejski to ogromny, liczący 9 tys. metrów kwadratowych powierzchni plac, stanowiący centralny punkt Starego Miasta. Podobnie jak setki lat temu, jest najbardziej tętniącym życiem miejscem w mieście. To cały kompleks niezwykle pięknych budynków i zabytków architektury różnych stylów: gotyku, renesansu, baroku. Można z niego spacerować we wszystkich kierunkach miasta. Architektura w Pradze jest po prostu piękna, dlatego warto po prostu zgubić się w jej alejkach. To właśnie stare budynki tworzą niepowtarzalny wygląd miasta. 

Głównym budynkiem jest Ratusz z wieżą widokową. Na południowej ścianie wieży ratuszowej znajduje się i zegarem astronomicznym Orloj z 1410 roku, na którym co godzinę od 09:00 do 23:00 pojawiają się figurki apostołów. To najpopularniejszy i najczęściej fotografowany obiekt na Rynku w Pradze. Mierząca 70 metrów wieża jest jedną z najpopularniejszych wież widokowych w mieście – a to coś znaczy w „mieście stu wież”. 

Inną godną uwagi budowlą jest Kościół Najświętszej Marii Panny przed Tynem, wzniesiony między XIV a XVI wiekiem, w którym znajdują się najstarsze organy w Pradze. W skład zespołu placu wchodzą również: Kościół św. Mikołaja z XVIII wieku w stylu barokowym, pomnik duchownego i bohatera narodowego Jana Husa. Ogromny pomnik przedstawia zwycięskich wojowników husyckich i protestantów, którzy zostali zmuszeni do emigracji 200 lat po Janie Husie oraz młodą matkę, która symbolizuje odrodzenie narodowe. Tuż obok Zegara Astronomicznego znajduje się także renesansowy dom “U Minuty”, w którym mieszkał Franz Kafka.

Most Karola (Karlův most)

Jednym z głównych zabytków Pragi, łączącym oba brzegi Wełtawy, jest Most Karola. To zdecydowanie jedna z najpopularniejszych atrakcji turystycznych i wizytówka miasta. 

Most Karola został zbudowany w XIV wieku. To sprawia, że ​​jest to najstarszy zachowany most na Wełtawie i jeden z najstarszych kamiennych mostów w Europie. Nawiasem mówiąc, obecną nazwę ma dopiero od 1870 roku. Most Karola liczy 516 metrów dłudości i łączy praską Starówką z Małą Straną. Dawniej droga koronacji przyszłych królów wiodła przez Most Karola do Katedry św. Wita.

Na moście można obejrzeć 30 rzeźb przedstawiających różnych świętych. Są to jednak kopie, ponieważ oryginały rzeźb ucierpiały w wyniku powodzi i po renowacji są przechowywane w muzeach. Najsłynniejszym posągiem na Moście Karola jest figura św. Jana Nepomucena, która stanęła na moście jako pierwsza już w 1683 r. Ten posąg rozpoznacie od razu – płaskorzeźba cokołu przedstawia tragiczne wydarzenia. Jej dotknięcie ma gwarantować spełnienie życzeń. 

Most Karola jest najbardziej znanym i na pewno najbardziej zatłoczonym zabytkiem Pragi. Już wcześnie rano pierwsi artyści przygotowują się do pojawienia turystów. Muzycy cierpliwie stroją swoje instrumenty, artyści ustawiają sztalugi, sprzedawcy biżuterii rozpakowują srebrne spinki. Już niedługo zrobi się ciasno na najsłynniejszej praskiej budowli. Nic z tego nie zmienia jednak faktu, że Most Karola powinien znaleźć się w programie każdej wycieczki do Pragi.

Dzielnica żydowska – Józefów (Josefov)

Nieco na północ od Rynku Staromiejskiego znajduje się dzielnica Józefów, na terenie której znajdują się pozostałości getta, kilka synagog i najstarszy cmentarz żydowski w Europie.

Dzielnica żydowska w Pradze jest uważana za jedną z najstarszych w Europie. Po reformach w 1848 r. Żydzi uzyskali równe prawa z innymi mieszkańcami Pragi i możliwość opuszczenia swojej dzielnicy. Ci, którzy mieli pieniądze, zaczęli przenosić się do bardziej prestiżowych obszarów, a tutaj pozostali biedni mieszkańcy. W wyniku przebudowy slumsów w XIX i XX wieku wiele budynków w dzielnicy zostało zniszczonych.

Oprócz słynnego cmentarza w Józefowie znajduje się kilka zabytkowych synagog:

Synagoga Pinkasa – Na wewnętrznych murach widnieją nazwiska ok. 80 000 Żydów zabitych w czasie II wojny światowej.

Synagoga Maisela – Została ona wybudowana pod koniec XVI wieku. Niestety pożar, który miał miejsce w praskim getcie około 100 lat po jej powstaniu, strawił mury świątyni. Kilkakrotnie ją odbudowywano i przebudowywano, aby w XIX wieku nadać jej neogotycki wygląd. Obecnie jest siedzibą Muzeum Historii Żydów w Czechach. 

Synagoga Staronowa – to najstarsza niezniszczona synagoga w Europie. Została zbudowana w 1270 roku, w stylu wczesnogotyckim. Była jedną z pierwszych praskich budowli w tym stylu. Legenda mówi że synagoga była domem Golema, mistycznego stworzenia stworzonego przez rabina Jehudę Löw ben Bezalela. Podobno na strychu znajdują się resztki gliny z której stworzono golema. 

Synagoga Klausowa – to największa synagoga w dzielnicy żydowskiej. Znajduje się tuż obok starego cmentarza żydowskiego. Została zbudowana w latach 1689–1694 z inicjatywy Salamouna Chalisza Kohena. Stanęła ona na miejscu trzech małych budynków zwanych klausami. Od 1983 roku synagoga jest częścią Muzeum Żydowskiego. 

Synagoga Hiszpańska jest najmłodszą i najpiękniejszą synagogą w Pradze. Wybudowano ją w 1868 roku w stylu hiszpańsko-mauretańskim, w miejscu Starej Synagogi.

Józefów to nie tylko synagogi. Przebiegająca przez dzielnicę ulica Paryska (Pařížská) to najbardziej ekskluzywna czeska ulica handlowa. Podobnie jak Piąta Aleja w Nowym Jorku, czy Bond Street w Londynie postrzegana jako symbol luksusu. Znajdują się tu eleganckie sklepy, ekskluzywnych marek, projektantów mody, biżuterii, dzieł sztuki i antyków. Znajdują się tu takie sklepy jak Prada, Gucci, Jimmie Choo, Burberry i wiele wiele innych.

Nasze dzieci najbardziej zainteresował jednak sklep z gumowymi kaczkami znajdujący się przy ulicy Kaprova 7, jakieś 100 m od stacji metra Staroměstská. Wybór kaczek jest naprawdę ogromny! Kaczka Superbohater, kaczka Mikołaj, kaczka Jednorożec, kaczka Fotograf, kaczka Piłkarz… każdy fan piszczących zabawek znajdzie coś dla siebie.

Tańczący dom

Tańczący dom to najnowocześniejszy zabytek Pragi i jedna z ikon współczesnej architektury. Budynek wybudowany w latach 1994-1996 jest przykładem architektury dekonstruktywistycznej. W 1996 r. otrzymał on wyróżnienie od amerykańskiego czasopisma „Time” i pierwsze miejsce w kategorii design roku.

Budynek przedstawia tańczącą parę – smukłego mężczyznę i opartą o niego kobietę. Pomimo kontrowersji wokół Tańczącego Domu, stał się oryginalnym nowym punktem orientacyjnym w Pradze.

Wewnątrz znajdują się biura, hotel, galeria sztuki współczesnej, która za cel postawiła sobie promocję młodych artystów. Na dachu znajduje się restauracja z tarasem widokowym.

Mała Strana (Malá Strana)

Równolegle z budową Nowego Miejsca Karol IV, ubezpieczając się, zajął się ulepszaniem Małej Strany, czyli Mniejszego Miasta, wciśniętej między Zamek Praski a Wełtawę. Pod jego nadzorem zbudowano wokół dzielnicy Mur Głodowy, który według jednej wersji miał chronić strategicznie ważne miejsce, a według drugiej – dać ludności możliwość zarobku. Mała Strana jest uważana za jedną z najbardziej malowniczych części Pragi.

Znajdują się tutaj małe sklepiki, piękne kościoły, czeskie puby i urocze restauracje.

Na szczególną uwagę zasługuje Pałac Wallensteina z pięcioma dziedzińcami i ogrodem i pałac Kaiserstein. Monumentalną siłę tych zespołów architektonicznych równoważą liczne ogrody, z zatopionym w zieleni wzgórzem Petrín na czele. 

Tutaj można cieszyć się widokiem każdej kamienicy, który oddaje ducha okolicy. Budynki odzwierciedlają styl gotycki, barokowy i renesansowy. Jedną z najpopularniejszych ulic wśród turystów jest ul. Nerudova, prowadząca z Placu Małostrańskiego do Zamku Praskiego. Jest częścią dawnej Drogi Królewskiej wiodącej z Mostu Karola do Zamku Praskiego. Uwagę zwracają herby rodowe, które w średniowieczu zdobiły fasady domów. 

W dzielnicy Mała Strana znajduje się uliczka uznawana za najwęższą w Pradze. To w zasadzie przejście, które nie ma oficjalnej nazwy. Jej szerokość wynosi zaledwie 70 cm, dlatego zainstalowano na niej nawet sygnalizację świetlną dla pieszych. Uliczkę można znaleźć przy restauracji „Vinárna Čertovka”.

Hradczany

Główną atrakcją miasta, symbolem całego państwa jest Zamek Praski, twierdza, która była i pozostaje rezydencją czeskich władców. Zamek Praski góruje wysoko nad miastem, a trzy wieże potężnej Katedry św. Wita tworzą wspaniałą sylwetkę Hradczan. 

Przez długi czas zamek był niedostępny. Od końca XX wieku jego wrota zaczęły się otwierać dla zwiedzających.

Zamek Praski to największy zamknięty obszar zamkowy na świecie – sam front ma pół kilometra długości. Musimy przyznać, że jest naprawdę ogromny. Chcąc zwiedzić Zamek Praski od środka, trzeba zaplanować sobie przynajmniej pół dnia. 

Ogólnie rzecz biorąc, istnieją 3 dziedzińce, wokół których znajdują się atrakcje. Wśród głównych atrakcji Zamku Praskiego należy wymienić gotycką Katedra św. Wita, Złotą Uliczką z kolorowymi domkami, Stary Pałac Królewski z okresu romańskiego, Bazylikę św. Jerzego, pałace, świątynie i galerie sztuki.

Opłaty za wstęp

Sam teren Zamku Praskiego jest dostępny bezpłatnie. Jednak aby móc odwiedzić niektóre budynki, wszystkie części katedry św. Wita lub miejsca, takie jak Złota Uliczka potrzebny jest bilet.

Cenny biletów normalnych wahają się od 250 do 350 koron w zależności od wybranej opcji. W ramach zwiedzania można odwiedzić chociażby sam zamek jak również górującą nad okolicą katedrę świętego Wita. Ceny biletów ulgowych wahają się od 125 do 175 koron. Przysługują one dzieciom i młodzieży od lat 6 do 16, uczniom szkół średnich i studentom studiów dziennych do lat 26 oraz seniorom od 65 r.ż. Dzieci do lat 6 mają wstęp wolny.

Godziny otwarcia

Teren zamku jest dostępny codziennie do godziny 22:00. Obiekty wymagające biletu wstępu czynne są od kwietnia do października w godzinach 9:00-17:00 oraz od listopada do marca w godzinach 9:00-16:00. 

Zamek Praski

Epicentrum Hradczan jest Zamek Praski. To budowla o największej wartości historycznej. Od początku swojego istnienia symbol władzy państwowej. Był on siedzibą królów, a od 1 stycznia 1993 roku Zamek Praski jest także rezydencją prezydenta Republiki Czeskiej.

Katedra św. Wita

Główną atrakcją Zamku Praskiego, a przede wszystkim największym kościołem w Republice Czeskiej jest Katedra Wita. Została zbudowana w 1344 roku i odzwierciedla styl architektury gotyckiej. Katedra Wita została ukończona dopiero w 1927 roku, po około 600 latach budowy. 

Dla mieszkańców Pragi jest to ważne miejsce, gdyż w katedrze odbywały się koronacje władców Czech, część z nich jest tu nawet pochowana. Katedra św. Wita służy jako narodowo-historyczne, artystyczne i duchowe sanktuarium Republiki Czeskiej.

Kiedy weszliśmy do zamku wschodnim wejściem i nagle przede mną pojawił się tył Katedry św. Wita, byliśmy pod wrażeniem imponującej konstrukcji. To bez wątpienia jedną z największych atrakcji Pragi. Wnętrze katedry jest naprawdę wspaniałe. W słoneczny dzień, obserwować można piękną grę kolorów dzięki wpadającym przez liczne witraże promieniom światła.

Stary Pałac Królewski

Stary Pałac Królewski znajduje się  w historycznej centralnej części południowego skrzydła Zamku Praskiego, który był siedzibą czeskich książąt i królów od X do XVI wieku. Wzniesiony został w XII wieku na ruinach, drewniano – kamiennego romańskiego pałacu Sobiesława.

Na szczególną uwagę zasługuje gotycka Sala Władysławowska. Znajduje się tam również kaplica Wszystkich Świętych, Stary Dom, Zarządu Wojewódzkiego i dawne kancelarie.

Bazylika św. Jerzego

Bazylika św. Jerzego na Zamku Praskim powstała ok 920 roku, jako drugi kościół chrześcijański na ówczesnym terenie Pragi. Wnętrze bazyliki to podręcznikowy przykład stylu romańskiego – surowego, ale monumentalnego. Sam kościół jest trójnawowy z dwiema wieżami w fasadzie, kwadratowym prezbiterium z absydą i trójnawową kryptą. W bazylice odbywają się koncerty muzyki klasycznej.

Dziś bazylika św. Jerzego jest jednym z najlepiej zachowanych kościołów romańskich na ziemiach czeskich.

Złota Uliczka

Złota uliczka, choć mierzy zaledwie 200 m długości, to z pewnością jedna z najsłynniejszych „ulic” w Pradze i najbardziej malowniczy zakątek Zamku Praskiego. To dzięki małym domkom z kolorową fasadą, malutkimi oknami i drzwiami. 

Uliczka powstała w XV wieku, po wybudowaniu północnych fortyfikacji Zamku Praskiego. Zbudowano ją między romańskim i późnogotyckim murem z czasów panowania Jagiellonów. Domy, które pierwotnie były wbudowane w łuki muru obronnego, były przeznaczone dla łuczników. Po strzelcach domy te zamieszkiwali złotnicy, a aleja stała się znana jako Złotnicka, a następnie Złota. Urocze domy miały też innych mieszkańców. Uliczka, często nazywana ulicą alchemików. Nazwa kojarzy się z alchemikami, którzy próbowali tu wyprodukować złoto. W rzeczywistości nigdy tu nie mieszkali. W XVIII i XIX wieku Złota Uliczka była domem ubogich praskich mieszkańców.

Zwiedzający mogą obejrzeć 9 z 16 domów. Można zapoznać się z wyposażeniem poszczególnych domów, zajrzeć do dawnej karczmy i zobaczyć, jak gotowało się dla więźniów w Daliborce. Można też zobaczyć prawdziwy warsztat złotniczy, krawiecki, laboratorium alchemiczne, dom zielarza czy rezydencję słynnej wróżki Matyldy Průšovej.

Można również wejść po schodach do korytarza obronnego, gdzie znajduje się imponująca wystawa mieczy i zbroi rycerskich. 

Malownicze i romantyczne otoczenie Złotej uliczki przyciągało w przeszłości wielu artystów malarzy, pisarzy i poetów. W domu nr 22 od listopada 1916 do marca 1917 mieszkał pisarz Franz Kafka. 

Nowe Miasto (Nové Mesto)

W XIV wieku cesarz Karol IV, ustanowił Pragę siedzibą Świętego Cesarza Rzymskiego, nakazał rozbudowę miasta i wydał dekret o utworzeniu dzielnicy Nowe Miasto, która miała łączyć Stare Miasto i Wyszehrad. Budowa przebiegała w przyspieszonym tempie.

Legenda głosi, że Karol IV tak bardzo spieszył się z budową Nowego Miasta z powodu ponurej przepowiedni o zniszczeniu starego miasta przez powódź.

Plac Wacława (Václavské náměstí)

Plac Wacława to bulwar o długości 750 m i szerokości 60 m, który prowadzi od Muzeum Narodowego do granicy Starego Miasta. Został wytyczony w ramach projektu Nowego Miasta Pragi, dekretem cesarza Karola IV w 1348 roku.

Jest to jeden z największych placów w Europie i kiedyś był targiem koni. Nazwa Targ Koni była używana do 1848 roku, kiedy to Karel Havlíček Borovský zaproponował obecną nazwę.

Plac Wacława to centrum biznesowego, rozrywkowego, społecznego i politycznego życia Pragi, a także miejsce spotkań mieszkańców podczas ważnych wydarzeń historycznych.

Zdecydowanie nie jest on jednym z najbardziej idyllicznych placów w pięknej Pradze. To, co czyni go jednym z najważniejszych zabytków, to przede wszystkim jego historyczne znaczenie. Liczne sklepy, bary i hotele na Placu Wacława należy tu wspomnieć mimochodem.

W styczniu 1969 r. w odpowiedzi na rozbicie Praskiej Wiosny przez rząd student Jan Palach, który podpalił się przed Muzeum Narodowym na placu Wacława w Pradze. Jego pogrzeb zamienił się w wielotysięczną demonstrację przeciwko okupacji Czechosłowacji przez wojska Układu Warszawskiego.

Dwadzieścia lat później Plac Wacława był główną sceną Aksamitnej Rewolucji, która w dużej mierze bez użycia przemocy poprowadziła ówczesną Czechosłowację od socjalizmu do demokracji.

Platformy obserwacyjne i wieże widokowe

Wieża widokowa na wzgórzu Petrin

Zwiedzanie Pragi nie byłoby kompletne bez odwiedzenia przynajmniej jednego tarasu widokowego. Najbardziej znanym z nich jest wieża widokowa Petrin o wysokości 63,5 m wybudowana w roku 1891 w związku z Wystawą Jubileuszową jako kopia wieży Eiffla.

Wieża otwarta jest cały rok, a dostęp na platformę widokową na wysokości 55 m umożliwia 299 schodów. Wieża oferuje wspaniały widok na na Pragę i jej okolice. Jak na dłoni widać całą Pragę, a w szczególności Stare Miasto leżące u podnóża wzgórza, Hradczany i największy piłkarski stadion na świecie – Strachov.

Wzgórze Petrin to największy zielony obszar stolicy, oaza spokoju w centrum Pragi. Prawdziwie magicznym miejscem jest wspaniały Ogród Różany na szczycie wzgórza.

Na terenie parku znajduje się wiele ścieżek i ławeczek, obserwatorium astronomiczne i piękna zabytkowa karuzela.

To podobno ulubione miejsce dla rodzin z dziećmi i zakochanych par.

Na szczyt wzgórza można dostać się pieszo, autem lub kolejką. Długość trasy kolejki wynosi 510 m. Kursuje ona na wzgórze codziennie od 9:00 do 23:30. W okresie letnim co 10 minut (kwiecień-październik), a w zimowym co 15 minut. 

Dolna stacja (Újezd) jest położona nieopodal przystanku tramwajowego nr 9, 12, 22.

Za przejazd kolejką linową na wzgórze Petřín ustalono jednolitą opłatę w wysokości 60 CZK – do nabycia w automatach na stacjach kolejki, czyli: Újezd, Nebozízek i Petřín. Jeśli posiadamy bilet dobowy, trzydniowy lub miesięczny – kolejkę mamy w cenie biletu. Zwykłe bilet kupione na komunikację miejską niestety nie są uznawane.

Punkty widokowe na wieżach Starego Miasta

Inną popularną opcją są punkty widokowe na starych wieżach. Oferują nie tak rozległą panoramę, ale można z bliska przyjrzeć się uroczym domom z bajecznymi fasadami i dachami krytymi czerwoną dachówką. Spacerując po Rynku Starego Miasta, można wspiąć się na wieżę ratusza by z wysokości nieco ponad 40 m cieszyć się widokiem na Stare Miasto. Mniej więcej na tej samej wysokości (44 m) znajduje się taras widokowy na Bramie Prochowej. W rejonie Małej Strany można wspiąć się na 65-metrową dzwonnicę kościoła św. Mikołaja. Wymienione punkty widokowe są otwarte siedem dni w tygodniu.

Spacer wzdłuż Wełtawy

Mierząca 433 km długości Wełtawa jest jest najdłuższą w Republice Czeskiej i największym dopływem Łaby na terytorium Czech. Nazwa „Wełtawa” w tłumaczeniu ze staroniemieckiego i czeskiego oznacza „dziką wodę”. Pierwsza wzmianka o Wełtawie znajduje się w Kronikach Fulda w 872 roku, choć nazywano ją wówczas inaczej, a na początku XII wieku w Kronikach Kosmy pojawia się już czeska wersja nazwy.

Wełtawa jest tak samo symboliczna dla Czechów jak Wisła dla Polaków, Wołga dla Rosjan czy Nil dla Egipcjan. Spacer wzdłuż rzeki w pomoże nie tylko odpocząć od szlaków turystycznych, zrelaksować się i zregenerować siły, ale także poczuć atmosferę czeskiej stolicy – w dzień, wieczorem i w nocy.

Długi spacer wzdłuż pięknej Wełtawy pozwala zobaczyć znane zabytki z innej perspektywy. Będąc pod wrażeniem architektury budynków i zwracamy uwagę na wszystkie wyjątkowe detale. A podczas spaceru wzdłuż rzeki mogliśmy zobaczyć wyjątkową panoramę Pragi. Podczas wycieczki wzdłuż Wełtawy można zobaczyć takie słynne zabytki Pragi, jak Twierdza Wyszehrad, Teatr Narodowy, Zamek Praski, słynną Katedra św. Wita, Kościół św. Mikołaja, Tańczący Dom i wiele innych.

Po rzece pływa wiele różnych łodzi – duże i małe, stare i nowoczesne, łodzie i statki motorowe. Trasy statków i łodzi biegną zarówno w kierunku Wyszehradu, jak i w przeciwnym kierunku – do Pałacu Trojskiego. Wiele lokalnych biur podróży oferuje wycieczki po Wełtawie. 

Praga to jedno z najpiękniejszych miast Europy malowniczo położone nad Wełtawą z zabytkową zabudową, znakomitym stosunkiem ceny do jakości, dużą liczbą narożnych pubów.

„Praga nigdy nie pozwoli ci odejść” – powiedział Franz Kafka. Dziś jego słowa oficjalnie potwierdzają statystyki – turyści wracają do stolicy Czech raz po raz. Czeska stolica szybko stała się jednym z naszych ulubionych miast i już planujemy do niej powrócić.

Mam nadzieję, że udało mi się dostarczyć wielu przydatnych informacji na temat Pragi i jej atrakcji. A może masz też wskazówkę lub dwie? Podziel się w komentarzu!

Spodobał Ci się artykuł – polub, udostępnij, zostaw komentarz. Będzie mi bardzo miło!

Artykuł Praga na weekend | 10 miejsc, które warto zobaczyć w Pradze pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Tuż za polską granicą, w kraju hradeckim, nieco na uboczu głównych tras i szlaków turystycznych znajduje się Broumov. Choć na pierwszy rzut oka to niepozorne, czeskie miasteczko sprawia wrażenie małego i raczej nudnawego, kryje ono jednak bogatą historię i liczne zabytki kultury, z historycznym centrum na skalnym urwisku i Klasztorem Benedyktynów na czele.

Są miasta, które ciężko znaleźć w przewodnikach turystycznych, lub zamieszczane są o nich wyłącznie podstawowe wzmianki, przez co wiele osób po prostu nie wie, co jest w nich interesującego i wartego uwagi. Wielka szkoda, bo nie brakuje mało znanych miejsc, które mają wiele do zaoferowania.

Miasteczko zostało założone w 1171 roku nad rzeką Ścinawa (Stěnava), w Sudetach Środkowych, jako osada na trasie prowadzącej do Kłodzka.

Początki miasta związane były z działalnością najstarszego męskiego zakonu w Czechach – zakonu benedyktynów z praskiego Břevnova. Po roku 1300 utworzono tu probostwo, a w miejscu ufortyfikowanego zamku gotyckiego zaczęto budowę klasztoru benedyktynów.

Do tej pory zachowały się resztki murów miejskich i parkanów. Jednym z głównych zabytków miasta jest budynek starego ratusza wybudowany za zgodą opata w 1419 roku. Już od połowy XIII wieku mieścił się w nim dom wójta.

Znajdująca się centralnym punkcie rynku kolumna maryjna pochodzi z 1706 roku, a na jej szczycie znajduje się figura Madonny z Dzieciątkiem. Autorem rzeźbiarskich ozdób jest Jan Brokof. Podobno Broumowscy mieszczanie skarżyli się, że rzeźba Maryi Panny Brokofa jest zwrócona przodem strony klasztoru, a tyłem do miasta, mimo że jest to przecież dar Opata dla Broumowa.

Klasztor Benedyktynów w Broumovie

Najbardziej rozpoznawalnym miejscem w Broumovie i jego wizytówką jest bez wątpienia klasztor Benedyktynów. Klasztor z pierwotnie gotycką świątynią pod wezwaniem św. Wojciecha został wzniesiony, na miejscu twierdzy, w pierwszej połowie XIV wieku. W XVIII wieku przebudowano go w stylu szczytowego baroku wg projektu wybitnych architektów barokowych Krzysztofa i jego syna Kiliana Ignacego Dientzenhoferów. Jego rola wzrosła znacząco przede wszystkim w okresie wojen husyckich. Obecnie w klasztorze nie ma ani jednego zakonnika ze zgromadzenia benedyktynów.

Dla zwiedzających dostępne są zabytkowe wnętrza, biblioteka, refektarz, kościół klasztorny z obrazami V. Reinera i kopią słynnego Całunu Turyńskiego, oraz ogród klasztorny.

Klasztorna biblioteka jest jedną z najlepiej zachowanych w Czechach i zawiera około 17000 woluminów. W kościele klasztornym znajduje się zabytkowa kopia Całunu Turyńskiego z 1651 roku. Płótno to znaleziono w 1999 roku w kościele klasztornym nad kaplicą Świętego Krzyża, zamknięte w drewnianej skrzyni ze złoconą sztukaterią w kształcie wieńca i napisem Sancta Sindon. Na całym świecie znajduje się około 40 takich kopii, ale tylko ta jedna w Europie Środkowej.

Kolejnym cennym eksponatem są 34 mumie pochodzące z krypty kościoła parafialnego św. Prokopa w mieście Vamberk. Najstarsze mumie pochodzą z XVII wieku. Są to przede wszystkim mumie mieszczan, księży, organistów i innych ważnych osobistości z miasta Vamberk. Na pierwszym piętrze skrzydła opackiego klasztoru mieści się Muzeum Broumovska ze znakomitą kolekcją przedmiotów artystycznych z okresu gotyku, renesansu i baroku, kolekcją broni, szopek, tarcz strzelniczych, broumovskich strojów ludowych, eksponatów kultury ludowej i mieszczańskiej XIX wieku.

Ogród klasztorny założono około 1676 roku w czasie rządów Opata Santoriusa. W przedniej części wybudowano ozdobny ogród tarasowy we włoskim barokowym stylu, z barokową fontanną. Ogród zostało otwarte dla publiczności w 2006 roku i od tego czasu odbywają się w nim imprezy kulturalne i sportowe, służy też jako miejsce wypoczynku i spotkań.

Drewniany Kościół Najświętszej Marii Panny

W Broumovie znajduje się unikalny kościół cmentarny Najświętszej Marii Panny. Jest to najstarsza drewniana budowla sakralna nie tylko w Czechach, ale także w Europie Środkowej. Nie można dokładnie określić wieku i pochodzenia kościoła. Prawdopodobnie został założony w XIII wieku, później spalony przez husytów i odbudowany przez benedyktynów po 1459 roku. W XVII wieku kościół został przebudowany pod kierunkiem opata Tomáša Sartora i rozbudowany o galerię. W galerii umieszczone są nagrobki i tablice z zapisami kronikarskimi z lat 1542 – 1847 (dziś w galerii znajdują się kopie tablic wykonanych w latach 2000 – 2001). Stropu i ściany wewnętrzne pochodzą z XV i XVI wieku, a barokowe wyposażenie z drugiej połowy XVII wieku.

Ten jednonawowy kościół jest wyjątkowy również pod względem technologii wykonania. Do wykonania konstrukcji z muru pruskiego z masywnych belek dębowych nie użyto ani jednego gwoździa. Cała konstrukcja nawy i prezbiterium, strop i kratownice, na których osadzona jest wysoka dzwonnica, tworzą jedną całość, która dzięki doskonałej stolarce, przetrwała wieki.

Kościół jest otwarty dla zwiedzających w lipcu i sierpniu od 9:00 do 17:00.

Browar Broumov

W Broumovie znajduje się również Browar Broumov (Pivovar Broumov) z 1348 roku. To jeden z najstarszych browarów w tej części Europy. Ważone w nim piwo Opat nawiązuje swoją nazwą do dawnych założycieli browaru – zakonu benedyktynów.

Z Broumova prowadzi kilka tras turystycznych w Broumovskie Ściany (Broumovské stěny) i Góry Suche (Javoří hory). W okolicy miasta znajduje się wiele innych godnych uwagi zabytków i ciekawostek przyrodniczych, możliwości uprawiania turystyki, w tym także rowerowej. Przez Broumov przechodzi oznaczona trasa rowerowa nr 4020 (rejon Góry Stołowe, Stolové hory).

Mam nadzieję, że udało mi się dostarczyć wielu przydatnych informacji na temat Broumova i jego atrakcji. Jeśli masz jakieś pytania, lub chcesz uzupełnić post swoją wiedzą, pisz śmiało w komentarzach.

Spodobał Ci się artykuł – polub, udostępnij, zostaw komentarz. Będzie mi bardzo miło!

Artykuł Broumov – Perła baroku na Pograniczu Kłodzkim – atrakcje turystyczne pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Każdy z nas ma czasem ochotę wyrwać się na parę dni z pracy i naładować akumulatory. Czasem potrzebujemy po prostu przenieść się do spokojniejszego miejsca, które wcale nie musi dostarczać nam szczególnie intensywnych wrażeń. Potencjalnych destynacji jest bez liku. Ci, którzy nie mają ochoty na długie podróże, lecz ciągnie ich za granicę, powinni rozważyć kraj naszych południowych sąsiadów.

Jakiś czas temu pisałem o Hradec Králové, urokliwym czeskim mieście położonym zaledwie kilkadziesiąt kilometrów od polskiej granicy, u zbiegu rzek Łaby i Orlicy w Czechach północno-wschodnich. Dziś zapraszam Pardubic – miasta oddalonego o ok 25 km od Hradca Králové.

Pardubice to pełne atrakcji, zabytków historycznych i architektonicznych miasto leżące na Nizinie Połabskiej 120 km od Pragi słynące z Pierniki z pierników i znanych na całym świecie wyścigów konnych – Wielka Pardubicka rozgrywanych corocznie od 1874 roku w pierwszą niedzielę października.

Najważniejszym symbolem tego regionu jest pardubicki piernik. Tradycja produkcji piernika w Pardubicach sięga XV wieku. Miasto posiada swój własny, opatentowany przepis. W miejscowości Ráby pod Kunětickou horou można zwiedzić Chatkę z piernika z muzeum pierników i bajek przedstawiające historię pardubickiego piernika i bajkowy las, którym Jaś i Małgosia wędrowali do chatki z piernika.

Artykuł Pardubice – miasto pierników i Wielkiej Pardubickiej pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

 

Sky Walk to najnowsza atrakcja ośrodka w czeskiej miejscowości Dolni Morava, znajdującej się około 200 km na wschód od Pragi niedaleko polskiej granicy. Zaprojektowana przez architekta Zdeněk Franek niezwykła wieża widokowa znajduje się na zboczu góry Slamnik 1116 m n.p.m.

 

Do wykonania tej 55 metrowej konstrukcji zużyto w sumie 600 metrów sześciennych drzewa modrzewiowego i 380 ton stali. Dzięki połączeniu drewna i stali chodnik doskonale wtapia się w otoczenie. Szeroki, delikatnie nachylony pomost pozwala dotrzeć na szczyt nawet osobom na wózkach inwalidzkich /czy rodzicom z wózkami dziecięcymi.

  

Zapętlone struktury pozwalają odwiedzającym spacerować z głowami w chmurach, zachwycając się niepowtarzalnymi widokami na szczyty okolicznych gór. Z góry rozpościera się wspaniały widok na Masyw Śnieżnika, dolinę rzeki Morava i Karkonosze.

W przeciwieństwie do szklanego mostu Haohan Qiao w Chinach czy platformy widokowej „The Ledge” na 103 piętrze wieżowca Willis Tower w Chicago tarasy Sky Walk mają podłogi zbudowane z sieci. Chociaż wszystko jest bezpieczne, to spoglądanie w dół stojąc na siatce podnosi poziom adrenaliny.

Tego dnia Hania obchodziła swoje 4 urodziny więc na szczycie odśpiewaliśmy Sto lat. Oczywiście były też prezenty!

 

 

 

Dodatkową atrakcją jest zawieszony nad przepaścią rękaw z siatki przez który można dotrzeć na wyższy poziom oraz metalowa zjeżdżalnia o długości 101 m, którą możemy powrócić na dół!

U podnóża góry znajduje się duży, bezpłatny parking z którego można dojść przyjemną, leśną drogą do oddalonego o ok 1 km wyciągu. Wygodne czteroosobowe kanapy zabierają nas pod samą wieżę. Oczywiście można też wejść szlakiem na szczyt

Artykuł Wieża widokowa Sky Walk w Dolni Morava – Spacer w chmurach pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Hradec Králové to prawie stutysięczne miasto położone u zbiegu rzek Łaby i Orlicy w Czechach północno-wschodnich. Jest ono stolicą Czech wschodnich, miastem wojewódzkim i naturalnym centrum atrakcyjnego obszaru turystycznego Hradecko. To miasto, w którym rozbrzmiewają dźwięki saksofonu, fortepianu czy klarnetu. Regularnie organizowane są tu cenione imprezy muzyczne, np. Jazz Goes to Town albo Środkowoeuropejski Most Jazzowy… Burzliwy rozwój architektury z początku XX wieku zmienił charakter pierwotnie warownego miasta na tzw. „Salon Republiki” i oczarowuje nowoczesną architekturą.

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w czeskim Hradec Králové został wybudowany przez jezuitów w latach 1654-1666 według planów włoskiego barokowego architekta Carlo Lurago. Wkrótce później został okradziony przez wojska pruskie, a w 1762 roku gruntownie zniszczony przez pożar. Już w 1765 roku kościół został odrestaurowany przez architekta F. Kermerema i ponownie konsekrowany. Podczas naprawy dachu w 1857 roku doszło do kolejnego pożaru.

W 1900 roku kościół został zwrócony Jezuitom i stał się ważnym obiektem sakralnym Hradec Králové.

Prezbiterium ma 40 m długości i 20 m szerokości. W niszach fasady północnej znajduje się pomnik Świętego Ignacego, Franciszka Ksawerego, Św. Alojzego i Św. Stanisława. Nad głównym wejściem znajduje się chór z organami. Półkolisty łuk triumfalny z 30 metrową wysoką kopułą oddziela nawę od prezbiterium. Pożar 1762 roku zniszczył oryginalne freski jezuity K. Reichelta z lat 1664-1666 oraz wszystkie drewniane ołtarze i inne ozdoby. Oryginalne freski zachowały się tylko w kaplicy Św. Ignacego.

Ołtarz główny z 1765 roku składa się z iluzorycznego fresku Josefa Kramolína zachwycającego kolorystyką i kunsztem wykonania, na którym wisi obraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Kristian Noldinger z 1765 roku. Fresk do złudzenia przypomina prawdziwy ołtarz. Robiąc poniższe zdjęcia byłem przekonany, że patrzę na prawdziwy ołtarz. O tym, że jest on namalowany dowiedziałem się przypadkiem po powrocie do Polski.

 

Artykuł Salon Republiki – Hradec Králové pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.