Głęboko w sercu Turcji znajduje się Kapadocja – jedno z najbardziej niezwykłych miejsc na świecie. Magiczna kraina, wypełniona niezwykłymi formami skalnymi, tworzącymi księżycowy krajobraz. Matka natura zaprezentowała tu prawdziwy talent rzeźbiarski. Ponad pustynnym krajobrazem wznoszą się bajkowe kominy, a ze szczytów zabytkowych fortec, wydrążonych w gigantycznych skałach, rozciąga się jedyny w swoim rodzaju wulkaniczny krajobraz. Jaskinie opowiadają historię starożytnych cywilizacji, a wykute w skałach nowoczesne restauracje i hotele dają schronienie przed ciepłem pustynnego słońca. Każdego dnia o wschodzie słońca setki balonów unoszą się nad równiną dodając jej wyjątkowej magii. To właśnie jest Kapadocja!

Kapadocja to historyczna nazwa krainy leżącej pomiędzy czterema miastami: Aksaray, Niğde, Nevşehir i Kayseri w Turcji, znanej przede wszystkim z unikalnych formacji skalnych – tzw. bajkowych kominów.

Dzięki harmonijnej współpracy natury i człowieka w Kapadocji zobaczyć można domy i kościoły wykute w tufowych skałach, a także potężne podziemne miasta drążone w skale wulkanicznej, będące jedynymi w swoim rodzaju i unikalnymi na skalę światową.

Kapadocja – atrakcje turystyczne

Erciyes Dağı

Erciyes Dağı – wygasły wulkan w Turcji, położony około 25 km na południe od miasta Kayseri. Jest najwyższą górą w środkowej Anatolii – jego wysokość wynosi 3916 m n.p.m.

Bajkowe kominy Kapadocji

Bajkowe kominy, które nadają Kapadocji jej niezwykły charakter ukształtowały się w wyniku trwających miliony lat procesom geologicznym. Ich historia zaczyna się w momencie pierwszych erupcji wulkanu. Bajkowe kominy powstały w czwartorzędzie wyniku działania erozji i deszczu. Ich wysokość sięga nawet 40 m. W wyniku silnych erupcji wulkanów lawa, popioły i tuf wulkaniczny powoli pokrywały osuwiska skalne i ukształtowane wcześniej wzgórza i doliny tworząc rozległą równinę, którą oglądamy dzisiaj.

Swój obecny kształt Kapadocja zawdzięcza procesom erozyjnym powodowanym przez wiatr, deszcze i wodę. Zmiany temperatury doprowadziły do pękania skał i powstawania szczelin, które następnie wypełniały się wodą deszczową. Zimą woda w skałach zamarzła zwiększając swoją objętość, w wyniku czego skały pękały i oddzielały się. Nieustające procesy erozyjne powodują, że tuf wulkaniczny tuż pod bazaltowym kapeluszem staje się coraz cieńszy, aż w końcu nie jest w stanie utrzymać dużego bloku skalnego i bazalt spada. Pozbawiony kapelusza komin podlega dalszej erozji. To zjawisko trwa nieprzerwanie od milionów lat, dzięki czemu stare kominy są zastępowane przez nowe.

Mieszkańcy Kapadocji drążyli swe siedziby w skałach, używając do tego bardzo prostych narzędzi. Mieszkania takie, w razie potrzeby, z łatwością można było powiększyć o dodatkowe pomieszczenia. W trakcie licznych wojen przetaczających się przez Kapadocję ludzie zamieszkujący te tereny chronili się w wielopoziomowych, podziemnych miastach. Na powierzchnię wychodzili tylko po to, by uprawiać pola. Co ciekawe, wiele ze skalnych mieszkań było zamieszkanych jeszcze na początku XX wieku.

Dolina Dervent

Dolina Dervent, nazywana „różową doliną” nigdy nie była zamieszkała, dlatego wszystkie formacje skalne w jej obrębie są wyłącznie dziełem natury.

Uçhisar

Na drodze Nevsehir – Göreme znajduje się Uçhisar z imponującą fortecą będącą niewątpliwie największym cudem natury w Kapadocji. Forteca to rzeczywistości dwie gigantyczne skały otoczone przez mniejsze wzgórza, które wyglądają jak wieże obserwacyjne. Niezwykłe formacje geologiczne przez długie lata służyły mieszkańcom jako schrony przed niszczycielskimi najazdami wroga. W masywie skalnym Uçhisar odnaleziono ślady osadnictwa z czasów bizantyjskich i osmańskich. Jeszcze do niedawna forteca była zamieszkała, jednak ludność musiała opuścić jej teren ze względu na postępujące procesy erozyjne.

Park Narodowy Göreme

Ważnym punktem wizyty w Kapadocji jest Park Narodowy Göreme wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Göreme z języka perskiego oznaczało Nie do zdobycia. Rzeczywiście w tym miejscu ukrywali się chrześcijanie. W latach 310 – 320 cesarz Konstantyn pozwolił w Kapadocji, na tym terenie osiedlać się chrześcijanom. W spektakularnie wyrzeźbionych przez erozję skałach znajduje się około 350 wydrążonych kościołów, klasztorów i kapliczek. Pierwsze kościoły powstawały już w IV wieku, jednak większość datuje się na drugą połowę IX wieku.

Tuż przy wejściu na teren Göreme znajduje się duży masyw górski nazywany klasztorem (Kizlar Manastir). Jest to okazały, 4-pozomowy kompleks ze świetnie zachowanymi kościołami, tunelami i refektarzem. Wśród skał zachowały się pozostałości czterech kościołów. Wśród niewielkich, jednonawowych kościółków wyróżnia się trzy większe: Kiliclar Kilise i dwa kościoły Tokalı, które słyną z pięknych bizantyjskich fresków przedstawiających postacie świętych i sceny biblijne.
Na szczególną uwagę zasługują Kościół Jabłka (Elmalı Kilise), Kościół Św. Barbary (Aya Barbara Kilise), Kościół Węża (Yilanli Kilise) czy Kościół ze Sprzączką (Tokali Kilise). Freski przez długi czas nie były narażone na działanie światła i dziś zachwycają świeżością barw.

Ze względu na zakaz fotografowania zamieszczam tylko zdjęcia z zewnątrz kościołów.

Kaymakli

Jedną z najbardziej znanych atrakcji Kapadocji jest podziemne miasto Kaymakli oddalone o ok. 19 km od Nevşehir. Składa się z 8 kondygnacji pod ziemią z czego tylko 4 z nich są otwarte dla zwiedzających. Na czterech pierwszych poziomach, tuż przy kominach wentylacyjnych, archeologowie odnaleźli największe pomieszczenia. Dzięki sprawnemu systemowi wentylacji w podziemnym mieście mogło mieszkać przez pół roku nawet do 3500 osób szukających pod ziemią schronienia przed najeźdźcami.
Na pierwszym poziomie znajduje się niewielka stajnia. Na drugim poziomie znajduje się kościół z nawą, apsydami i kamienną chrzcielnicą, oraz grobowce należące prawdopodobnie do duchowieństwa. Trzecie i czwarte piętro jest większe i bardziej przestronne. Znajdują się tu magazyny, kuchnie, spiżarnie,winiarnie oraz pokoje mieszkalne.

Avanos

Nieco na północ od Parku Narodowego Göreme znajduje się Avanos będące dawniej jednym z najważniejszych ośrodków handlowych w Kapadocji. Jego mieszkańcy słyną ze swoich umiejętności rzemieślniczych – tkania dywanów, ale przede wszystkim z produkcji ceramiki. Trudna sztuka garncarstwa, przekazywana z ojca na syna, pochodzi jeszcze z czasów hetytów. Surowcem do wyrobu ceramiki jest ziemia z brzegów Kızılırmak (czerwona rzeka). Pomimo iż rola ceramiki zmalała rzemiosło wciąż jest jednym z głównych źródeł utrzymania mieszkańców Avanos.

Mam nadzieję, że udało mi się dostarczyć wielu przydatnych informacji na temat Kapadocji i jej niezwykłych atrakcji. Jeśli masz jakieś pytania, lub chcesz uzupełnić post swoją wiedzą, pisz śmiało w komentarzach.

Spodobał Ci się artykuł – polub, udostępnij, zostaw komentarz. Będzie mi bardzo miło!

Artykuł Kapadocja – atrakcje turystyczne i miejsca, które warto zobaczyć w magicznej krainie w sercu Turcji pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Tuż przy wejściu na teren Göreme znajduje się duży masyw górski nazywany klasztorem (Kizlar Manastir). Jest to okazały, 4-pozomowy kompleks ze świetnie zachowanymi kościołami, tunelami i refektarzem. Wśród skał zachowały się pozostałości czterech kościołów. Wśród niewielkich, jednonawowych kościółków wyróżnia się trzy większe: Kiliclar Kilise i dwa kościoły Tokalı, które słyną z pięknych bizantyjskich fresków przedstawiających postacie świętych i sceny biblijne.
Na szczególną uwagę zasługują Kościół Jabłka (Elmalı Kilise), Kościół Św. Barbary (Aya Barbara Kilise), Kościół Węża (Yilanli Kilise) czy Kościół ze Sprzączką (Tokali Kilise). Freski przez długi czas nie były narażone na działanie światła i dziś zachwycają świeżością barw.

Ze względu na zakaz fotografowania zamieszczam tylko zdjęcia z zewnątrz kościołów.

Artykuł Kapadocja – Dolina Göreme pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.

Miasto Konya to najstarsze duchowe centrum Turcji. Trochę tajemnicze, spodoba się koneserom historii i miłośnikom atrakcji stworzonych przez człowieka. To najbardziej konserwatywne miasto w Turcji, którego mieszkańcy słyną ze swojej religijności.

Konya jest dwumilionowym miastem położonym na Wyżynie Anatolijskiej u północnego podnóża gór Taurus na starożytnym Jedwabnym Szlaku.

Miasto Konya jest interesującym celem kulturalnych wycieczek. Nie ma tu morza, ani mnóstwa rozrywek, ale miłośnicy historii na pewno będą zachwyceni. Konya jest często jedną z atrakcji podczas 2-3 dniowych wycieczek do Kapadocji z Riwiery Tureckiej.

Miasto jest ważnym ośrodkiem kultu religijnego do którego przybywają liczne pielgrzymki. Głównym powodem większości wycieczek jest Muzeum Mevlany z turkusową kopułą będącą wizytówką miasta. Wewnątrz znajduje się grób Jalaladdina Rumi (1207-1273) zwanego przez swoich zwolenników Mevlaną. Był on muzułmańskim poetą i mistykiem a także jednym z wielkich duchowych myślicieli i nauczycieli, oraz założycielem Zakonu Wirujących Derwiszy. Cechą charakterystyczną obrzędowości mewlewitów, jest ich niepowtarzalny, boski taniec. Ceremonię rozpoczyna recytacja Koranu a potem zaczynają wirować derwisze. Poprzez prawą rękę wzniesioną ku górze, spływają z niebios błogosławieństwa. Lewa ręka, skierowana w dół, rozdziela ludziom otrzymane łaski. W zbiorach muzeum znajdują się także groby pozostałych członków bractwa a także liczne relikwie, korany, manuskrypty, dywany czy instrumenty muzyczne. Najważniejszą relikwią jest z włosem z brody Mahometa przechowywany w szkatule z macicy perłowej i starannie strzeżony.

INFORMACJA PRAKTYCZNA
Kobietom lepiej jest zostawiać skąpe stroje w pokoju hotelowym, ponieważ Konya jest najbardziej religijnym miastem w Turcji. Rdzennych mieszkańców nie pociągają rozrywki. Bawić się można tylko nocą w centrach turystycznych i hotelach. Nie ma też wielu restauracji serwujących napoje alkoholowe. Nic dziwnego, że większość turystów przyjeżdża do Konya po spokój, ciszę i ukojenie ducha.

Według legendy św. Paraskewa urodziła się w Konyi, która w czasach osmańskich była Świętym Miastem i ośrodkiem derwiszów. Oczywiście w swojej długiej historii niejednokrotnie stawało się miejscem znaczących i wielkich wydarzeń. Dziś to tureckie miasto oferuje turystom wiele interesujących zabytków i miejsc do odwiedzenia.

Historia

Konya ma ponad 9500 lat historii. W przeszłości w 7500 p.n.e. istniała osada Chatal-Guyuk. Miasto było częścią królestwa hetyckiego około 4000 lat temu pod nazwą Kuvanna, później pod tą samą nazwą było częścią Frygii. A w starożytnych greckich dokumentach nosi dawne męskie imię „Ikonium”.

Miasto jest wymienione w Biblii. Apostoł Paweł często zatrzymywał się tutaj z kazaniami. Uważa się, że jest to miejsce narodzin św. Paraskewy. Mieszkał tu także słynny poeta i matematyk Omar Chajjam oraz słynny sufi Rumi.

Konya w okresie 1150-1300 była stolicą imperium Seldżuków, w tym Iranu i Iraku. Za panowania sułtana Sulejmana Ibn Kutukmuza rozwój miasta sięgał zenitu. W okresie osmańskim było to centrum derwiszów, do którego przybywali liczni pielgrzymi.

W 1925 r. Pierwszy prezydent Turcji Atatürk zdecydował, że derwisze przeszkadzają w modernizacji kraju, więc działalność zakonów sufickich została zakazana. W 1957 roku wszystkie ograniczenia zostały zniesione i teraz znów można tu zobaczyć tańce wirujących derwiszów.

Muzeum Mevlany

Muzeum szanowanego poety sufickiego Jalaladdina Rumiego to tradycyjne miejsce pielgrzymek w Konyi. Tutaj można zapoznać się ze zbiorami starożytnych rękopisów i instrumentów muzycznych derwiszów.

Przez siedem wieków z rzędu zespół architektoniczny muzeum był uzupełniany o nowe konstrukcje. Grób Rumiego uważany jest za „serce” kompleksu. Sarkofag Mevlany jest wynikiem żmudnej pracy snycerzy seldżuckich. Nagrobek przykryty jest materiałem z wyhaftowanymi złotem cytatami z Koranu. W pobliżu znajdują się sarkofagi trzech wiernych derwiszów, członków rodziny poety i zasłużonych przedstawicieli zakonu mewlewitów. Pokrywy wszystkich sarkofagów zostały przekazane muzeum przez sułtana Abdul-Hamida II w 1894 roku.

Sala rytualna to budynek z epoki Sulejmana Wspaniałego. To tutaj derwisze wykonali początkowo niezwykły taniec, który symbolizował dążenie do Boga.

Festiwal derwiszów

Od 10 do 17 grudnia w Konyi odbywa się Festiwala Derwiszów. Podczas święta przedstawiciele zakonu mewlewitów codziennie wykonują hipnotyzujące tańce sufi. W rytm bębnów i dźwięku fletu trzcinowego wirują i stopniowo wchodzą w trans. Rytuał rotacyjny wzbogaca duchowo nie tylko uczestników. Uważa się, że w tych momentach wszystkich ludzi obdarza się boską miłością.

Niestety zmienna pogoda w Konyi w tym sezonie rzadko cieszy turystów. Zdecydowanie należy przygotować się na silny wiatr i termometry około zera. Chociaż indywidualne grupy taneczne również wykonują pokazy w pobliżu kompleksu Mevlana od lipca do sierpnia, to festiwal derwiszów jest wydarzeniem samym w sobie. Dlatego turyści, którzy znajdą się w Turcji na początku zimy, zdecydowanie powinni odwiedzić Konyę i podziwiać starożytny taniec wykonywany przez prawdziwych mistrzów.

Klimat

Klimat Konyi jest bardziej podobny do klimatu kontynentalnego, ponieważ miasto leży na wysokości 1000 m. Lata są ciepłe, z dużą różnicą dziennych temperatur. W dzień + 24 … + 26, w nocy + 10 … + 12. Prawdopodobieństwo opadów w okresie od maja do września jest niskie.

Wiosna przychodzi stosunkowo późno. Większość opadów przypada na wiosnę i jesień. Zimą, w dzień + 1 … + 3, w nocy częste są mrozy, czasem pada śnieg. Średni czas trwania pokrywy śnieżnej wynosi 45 dni.

Najlepszy okres na podróż do Konyi pod względem pogody to czerwiec i wrzesień.

Mam nadzieję, że udało mi się dostarczyć wielu przydatnych informacji na temat Konii i Zakonu Wirujących Derwiszy. A może masz też wskazówkę lub dwie? Podziel się w komentarzu!

Spodobał Ci się artykuł – polub, udostępnij, zostaw komentarz. Będzie mi bardzo miło!

Artykuł Konya – Muzeum Mevlany i Zakon Wirujących Derwiszy pochodzi z serwisu PHOTO-TRAVEL - Podróże zapisane w kadrze.